

در واقع هدف ما بررسی اثرات کتامین نبود، بلکه استفاده از آن به عنوان ابزاری برای بررسی فعالیت مغز در گوسفندان با استفاده یا بدون استفاده از ژن بیماری هانتینگتون بود، اما نتایج شگفتانگیزی که به دست آوردهایم میتواند به طور شفاف درباره نحوهی کارکرد کتامین توضیح دهد.
در این مطالعه که چند ماه به طول انجامید، به گوسفندان مقادیر مختلفی از دوزهای کتامین داده شد، از خیلی کم یعنی حدود ۳ میلیگرم بهازای هر کیلوگرم وزن بدن تا بالاترین دوز داده شده که ۲۴ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن است. صرف نظر از دوز، بررسی روی گوسفندان به طور کلی سه مرحله متوالی از فعالیت را دنبال میکند: دوره بیهوشی، به دنبال آن یک دوره هوشیاری بدون حرکت داوطلبانه و سپس یک دوره هوشیاری کامل که اگرچه در این مرحله هم هنوز هیچ حرکت داوطلبانهای انجام نگرفته است.
در مرحله دوم، با بیرون آمدن حیوانات از دوره بیهوشی، پژوهشگران یک حالت نوسان متناوب را در خوانشهای مغز شناسایی کردند، زیرا کل خروجی لایه رویی بین لرزش نوسانات فرکانس پایین و بالا تغییر میکند. تیم پژوهشی نوشت: در حالی که نمیتوان تجربه ذهنی گوسفند را مشخص کرد، اما مشخصات بالینی و روانی مصرف کتامین در انسان بسیار خوب توصیف شده است و زمانبندی موجب میشود که این نوسانات به واقع دلیل جداسازی داروی کتامین باشد، البته این تمام ماجرا نیست؛ زیرا پژوهشگران با بالاترین دوز مصرفی (۲۴ میلیگرم ببه ازای هر کیلوگرم وزن) پاسخ قابل توجهتری را مشاهده کردند که فعالیت نوار مغزی در ۵ مورد از ۶ گوسفند آزمایش شده به طور کامل متوقف میشود. پژوهشگران این پدیده را نارسایی نوار مغزی نامیدند که دو دقیقه پس از مصرف دارو رخ میدهد.
تیم پژوهشی همچنین میگوید: «این اولین گزارش از چنین تاثیراتی بوده و به نظر میرسد که احتمالا قطع فعالیت لایه رویی مغز از این پدیده پشتیبانی کند.»

همنشینی سگ و انسان از کجا آغاز شد؟
از دیرباز انسانها برای کارهای گوناگون، از سگها استفاده کرده اند. برای دفاع از گلههایشان؛ برای نگهبانی از منزلشان؛ شکار و … .

سگها از پرسود ترین حیوانات دخیل در زندگی انسان بوده اند. اما جالب است بدانید سگها اگر برای کاری که قرار است انجام دهند؛ تربیت نشوند، میتوانند بسیار مشکل ساز و دردسر آفرین باشند! پس باید آنهارا از تولگی بر اساس فعالیتی که قرار است در آینده انجام دهند تربیت کرد.
آموزش به سگها
در اینجا قصد داریم، نکاتی را به شما آموزش دهیم؛ تا بتوانید بهتر با حیوان خود ارتباط برقرار کنید؛ و زندگی سالم تری در کنار آن داشته باشید. این آموزهها بیشتر در مورد سگهای خانگی است. گرچه بعضی از موارد در تمامی سگها صادق است.
قبل از آموزش سگها نکات زیر را در نظر بگیرید:
۱.برای آموزش سگ باید صبر و حوصله داشته باشید.
سگها یک شبه همه چیز را یاد نمی گیرند! باید مداومت بخرج دهید.
۲.انتظارات نا معقول از حیوان نداشته باشید. او یک حیوان است؛ انتظار نداشته باشید بفهمد کدام کار خوب است یا بد.
ممکن است روی تخت خواب شما مدفوع کند؛ شما نباید به خاطر اینکار آزار فیزیکی اش دهید. بجای آن باید به فکر آموزش باشید.
۳.از رفتار شناسها کمک بگیرید.
حتما باید یک رفتار شناس، شما را راهنمایی کند. شما نمیتوانید به تنهایی همه کارها را انجام دهید. درست است که اطلاعات بیشماری در مورد رفتارشناسی و تربیت سگها در دسترس است؛ اما نمی توان قدرت تجربه را نادیده گرفت.
۴.تفاوت رفتار نژادهای مختلف را در نظر بگیرید.
گرچه رفتار نژادهای مختلف تا حد زیادی به یکدیگر شبیه است؛ اما در مواردی تفاوتهای رفتاری دیده میشود.
برای مثال گلدن رتریور سگی بسیار مهربان و حرف شنو است. اما سگی مثل باسنجی شخصیتی کنجکاو و با اعتماد بنفس و مستقل دارد؛ حتی گاهی اوقات از دستورات صاحبش سر پیچی میکند.
۵.سگها را تنها نگذارید.
سگها بر عکس گربهها موجوداتی اجتماعی هستند. اگر گربهای را در خانه تنها بگذارید؛ به راحتی از پس خودش بر میآید. اما سگها اینگونه نیستند و از تنهایی خوششان نمیآید. تنهایی کار را دشوارتر میکند و آثار نامطلوبی روی رفتار حیوان خواهد داشت. اگر وقت کافی ندارید، اگر اکثر ساعات روز بیرون از خانه هستید، سگ نگه ندارید؛ چون در اینصورت هم خودتان را اذیت میکنید هم حیوان خانگی تان را. حتی شاید نتوانید سلامت حیوانخانگی خود را هم تامین کنید!
منبع: irvmreg.ir

ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﺮﯾﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺆﺍﻝ ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻧﺮ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﻣﺎﺩﻩ؟

ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻧﺮ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﮐﻤﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﺮﻫﺎ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺩﺍﺭند. ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﯾﺪ، ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﻧﺮ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﺟﻮﺍﻥ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻧﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﺍﺩ (ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻧﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺭﻧﺠﯽ ﮐﻢ ﺭﻧﮓ ﺗﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ) ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ .
ﺳﺆﺍﻝ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﺨﺮﯾﺪ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ؟
ﯾﮏ ﻋﺪﺩ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻞ ﺧﻮﻧﮕﺮﻡ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻋﻀﻮﯼ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ؛ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺗﺎﻥ ﺑﺮﺳﯿﺪ ﻭ ﻭﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﯾﺪ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻔﺖ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ.
ﯾﮏ ﺍﺷﮑﺎﻝ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺩﻭ ﻋﺪﺩ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭﻭﻥ ﻗﻔﺲ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺩﻡ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ. ﺑﻌﻀﯽ ﻭقت ها ﺩﻭ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﭘﺮﻫﺎﯼ ﺩﻡ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻓﻌﻪ ﻗﺪ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭﯾﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﭘﺮﻫﺎﯼ ﺩﻡ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ.
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﻭ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﯿﺮﯼ ﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻭ ﮐﻠﻪ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﻭ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﺪ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﯿﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰﺍﻉ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﯾﺪ. ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻃﺒﻖ ﻏﺮﯾﺰﻩ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺭﻭﺩ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧﻮﺭﺩﻥﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﯾﺎ ﺁﺷﺎﻣﯿﺪﻥ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ.
ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﯿﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻨﺠﯿﺪ. ﺳﭙﺲ ﻗﻔﺲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﺩﻭ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﯿﺪ. ﺍﮔﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻗﻔﺲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﮐﻨﯿﺪ.
ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ باشند.
ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﯿﺪ؛ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺑﺎ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻨﭻ ﻫﺎ، ﻗﻨﺎﺭﯼ ﻫﺎ ﻭ ﻃﻮﻃﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﺮﺯﯾﻠﯽ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ چراکه ﻋﺮﻭﺱﻫﻠﻨﺪی ها ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﺏ ﻭ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﻧﻤﯽﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ.
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎﻥ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺁﺏ ﻭ ﺩﺍﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺟﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ.