اسب های دریایی را خیلی ها میشناسند اما شاید کمتر با خصوصیات آنها آشنا باشند .
به نقل از رکنا، اسب دریایی یا اسب ماهی یک نوع ماهی از خانواده سوزنماهیان (syngnathidae) است که در آبهای حارهای و معتدل سرتاسر جهان یافت میشود. طول بدن اسبهای دریایی از ۱۶ میلیمتر تا ۳۵ سانتیمتر متغیر است.
مشخصه ویژه این نوع ماهیها این است که آنها از جمله معدود ماهیانی هستند که در آنها جنس نر حامله میشود. طول مدت حاملگی در اسب دریایی بین ۱۰ روز تا ۶ هفته متغیر است.
این ماهی غیر معمول بلند قد دارای سری به شکل اسب است و به سمت بالا شنا می کند. بیشتر اوقات اسبهای دریایی بدون حرکت باقی میمانند این حالت را به صورت گیر دادن دم چسبیده خود در لابه لای مرجانها و جلبکهای دریایی انجام میدهند و با همین حرکت در مقابل دشمنان ایجاد استتار میکنند.
چشمها مستقل از سر به طرفین حرکت میکنند و به این وسیله دائماً مراقبت دشمنان بوده و همچنین غذای خود را جستجو میکنند. نوع ماده این حیوان تخمهای خود را در کیسه نوع نر میریزد و در همانجا نوزادان از تخم بیرون میآیند که به شکل اسب های دریایی کوچک میباشند.
اسب های دریایی دارای باله ای حرکتی در پشت خود هستند که بیش از ۳۵ بار در ثانیه در نوسان است. همچنین این موجودات دارای بالههای جانبی بسیار ریزی در نزدیکی پشت سر هستند که برای کنترل حرکت آنها استفاده میشود .
پرورش گوساله یک تجارت سودآور است. این تجارت میتواند سودآورتر و پربازدهتر باشد، اگر 10 نکته پیش رو رعایت شود.
1- انتخاب گوساله
حدااقل میانگین وزن آنها نباید از 40 کیلوگرم تجاوز نماید.
از گوسالههای دو قلو یا بیمار دوری نمایید.
میانگین سن نباید از 5 روز بیشتر باشد.
بند ناف باید خشک و تمیز باشد.
گوسالهها باید فعال و شاداب باشند.
2- آغوز
به منظور حصول بهترین نتیجه، دادن 4 لیتر آغوز پس از تولد اهمیت زیادی دارد.
3- وارد شدن گوساله به بهاربند
نکات زیر باید دنبال شود:
سلامت گوساله باید بررسی شود.
در هنگام جابجایی گوسالهها، مهم است که وسیله نقلیه با ورقهای مقاوم به تغییرات آب و هوایی پوششدار شده باشد. کف ماشین را تمیز و در حدود 10 سانتیمتر کاه بریزید.
از اسپری ید در وسیله نقلیه مطمئن شوید.
هنگام ورود به اصطبل، به گوسالهها اجازه دهید استراحت کنند.
الکترولیتها را به عنوان یک خوراک برای 12 ساعت پس از تولد فراهم آورید.
4- اندازه گوسالهدانی
چند نکته مهم زیر را دنبال کنید:
1.5 تا 2.5 مترمربع فضا برای هر گوساله فراهم نمایید.
در یک دسته حداکثر 10 گوساله نگه داری نمایید.
حداکثر 100 گوساله در هر اصطبل نگه دارید.
گوسالههای جدید را با گوسالههای قدیمی مخلوط نکنید.
5- جایگاه مسقف برای گوسالهها
گوسالهها باید در مکان آزاد و خشک به مدت حداقل 3 هفته نگهداری شوند.
کف باید با خاک یا شن پوشیده شود و به منظور زهکشی باید شیب ملایمی در کف وجود داشته باشد.
از کاه یا خاک اره تمیز به ضخامت حداقل 20 سانتیمتر استفاده کنید.
به منظور جلوگیری از انتشار بیماری از ورود پرندهها به داخل مکان مسقف نگهداری گوسالهها اجتناب نمایید.
در نواحی خوراک دادن از عرضه آب جلوگیری نمایید (به دلیل اینکه گوسالهها آب را به آخورها منتقل کرده و مقدمات رشد کپکها را فراهم میکنند).
6- تهویه و زهکشی طویله
برای دفع گازها نیازمند یک سیستم تهویه بسیار قوی هستیم.
یک سیستم تهویه قابل تنظیم مورد نیاز است.
سیستم زهکشی مناسب به کاهش بیماریهای برخواسته از رطوبت کمک میکند.
7- زمانبندی خوراک دادن به گوساله
همه گوسالهها به شیر نیاز دارند. معمولا 10% وزن بدن (یعنی اگر گوساله 40 کیلوگرم باشد، 4 لیتر شیر نیاز است) به آنها شیر داده میشود.
از جایگزین شیر استفاده کنید و مطابق با توصیههای روی بستهبندی آن را مخلوط نمایید.
8- شیر و ظروف تحویل شیر
حداقل 2 بار در روز شیر با کیفیت به گوسالههای جوان بدهید.
شیر و سایر مواد خوراکی باید گرم و دمایی در حدود 40 درجه سانتیگراد داشته باشند.
9- کنسانترهها و علوفه
آب تازه و تمیز در اختیار گوساله قرار دهید.
مکملها را حداقل به مدت یک ماه در غالب خوراک به گوساله بدهید.
10- سلامت دام
تمیز کردن مکان نگهداری گوسالهها بسیار مهم است.
تمام ظروفی که گوساله درآن خوراک میخورد باید تمیز باشد. دوباره تاکید میشود که زهکشی مناسب از مهمترین موارد در جایگاه گوساله است و در سلامت آن نقش اساسی دارد.
منبع: ماکی دام
بهار گذشته، پرندگان سینهسرخهای مزرعهای در ایالت ایلینوی(Illinois) روی تخمهایی عجیب و غریب نشستند.
به نقل از نیویورکتایمز، در کنار تخمهای آبی درخشانی که سینهسرخها گذاشته بودند اشکالی متفاوت نیز دیده میشد. اگرچه رنگ همهی آنها یکی بود برخی از آنها کشیده و بلند بودند و برخی دیگر زاویهدار و چندضلعی در واقع انقدر زاویهدار بودند که شباهت کمی به تخم پرنده داشتند.
اما دلیل این موضوع چه بود؟
دانشمندان زیستشناسی تکاملی در حال ارزیابی این موضوع هستند که چگونه پرندگان تصمیم میگیرند چه اجسامی متعلق به لانه است و چه چیزی مهاجم است و باید از لانه بیرون انداخته شود.
به لطف نتایج این تحقیقات در روز چهارشنبه در مجلهی( Royal Society Open Science) منتشر شد ما اکنون میدانیم سینهسرخها چه فکری در مورد این تخمهای ساخته شده توسط پرینترهای سه بعدی آزمایشگاه مارک هابر(Mark Hauber)میکردند. مارک هابر ، استاد رفتارشناسی حیوانات در دانشگاه ایلینوی است.
او و همکارانش گزارش دادند که هرچقدر تخمهای تقلبی باریکتر بودند احتمال بیرون انداخته شدنشان بیشتر بود اما سینهسرخها در بیرون انداختن تخمهای هشت ضلعی که قطری برابر تخمهای اصلی داشتند احتیاط بیشتری نشان میدادند. پرندگان هنگام تصمیمگیری که چیزی با ارزش است و چه چیزی مهاجم است از قواعد سرانگشتی استفاده میکنند که برای انسانها قابل درک نیست.
دکتر هابر میگوید: پیدا کردن اجسام خارجی در لانه برای سینهسرخها غیرطبیعی نیست. آنها میزبان تخم نوعی از پرندگان به نام گاومرغ هستند. این پرندگان در لانه سایر پرندگان تخمگذاری میکنند. جوجههای آنها در لانه سینهسرخها متولد میشوند و با فرزندان سینهسرخ بر سر غذا رقابت میکنند. سینهسرخها معمولا تخمهای گاومرغها را که رنگ کرم دارند و بیضیترند بیرون میاندازند. این کار، آنها را تبدیل به کاندیدهای مناسبی برای این آزمایش کرد.
محققان دو نوع تخمپرنده مصنوعی به وسیله پرینتر سه بعدی تولید کردند. یک دسته به صورت تصاعدی باریکتر میشدند و گروه دیگر بیشتر زاویه دار میشدند. آنها این تخمها را با دقت رنگ زدند. تا پرندگان بر اساس تفاوت ساختاری آنها را از یکدیگر تمیز دهند. و این تخمها را درون لانههای سینهسرخها گذاشتند. هنگام بازدید مجدد محققان بررسی کردند که چه اشکالی توسط پرنده از لانه بیرون انداخته شده است.
سینهسرخها دقت زیادی بر روی قطر تخمها داشتند. اکثر تخمهایی که تا ۷۵ درصد شبیه تخم خود پرنده بود را نگه داشته بودند و آن دسته که قطرشان کمتر از ۵۰ درصد شباهت داشت بیرون انداخته شده بودند. اما اشیاع زاویه دار به این اندازه بیرون انداخته نشده بودند. در حقیقت تنها زاویهدارترین آنها که هشت ضلعی بود هر بار بیرون انداخته شده بود.
به نظر میرسد سینهسرخها به متغیرهایی که در طبیعت وجود دارند واکنش نشان میدهند. برای مثال تخم "گاومرغها" عریضتر از تخم خودشان است.
دکتر هاوبر با اشاره به تخمهای زاویهدار و نوک تیز میگوید: به نظر میرسد که آنها در مورد بیرون انداختن این تخمها کاملاً مردد هستند. زیرا متغیری که تغییر دادهایم طبیعی نیست. سینهسرخ نمیداند با آن چه کند، زیرا آنها هرگز برای این موضوع تکامل نیافتهاند و برای اینکه به اشتباه یکی از تخمهای خودشان را بیرون نیاندازند آنها را حفظ میکنند.
اینکه چه چیزی باعث شناسایی تخمپرندگان میشود موضوع جذابی است و میتواند نشان دهندهی نوع دید حیوانات به جهان باشد و همچنین در آینده به مطالعه مغز پرندگان کمک کند.
دکتر هاوبر گفت: پرندگان نیز مانند انسانها که یک مرکز تشخیص چهره در مغز دارند، یک مرکز تشخیص تخم در مغز دارند. او امیدوار است که اسکن ام آر آی(M.R.I.) به فهم این موضوع که چه چیزی در مغز پرندگان هنگام دیدن این اشیا رخ میدهد کمک کند. این تخمهای پلاستیکی عجیب و غریب میتوانند ابزار مفیدی برای آزمایشگاهها باشند تا مشخص کنند که پرندگان هنگامی که به لانه خود نگاه میکنند چه کاری انجام میدهند.
انسانها بیش از یک بار عنکبوت به فضا فرستادهاند تا تاثیر گرانش زمین بر روی تارهای آنها را ببینند. چیزی که در ابتدا بهعنوان آزمایش دانشآموزان دبیرستانی مطرح بود، به نتایجی منجر شد که هیچ کس آنرا پیشبینی نمیکرد.
آزمایش عنکبوتها در فضا توسط ناسا را میتوان از کارهایی دانست که در ابتدا خستهکننده بهنظر میآمد، ولی یافتههای غیرمنتظرهای بهدست داد. پرسش مربوط به این آزمایش نسبتاً ساده بوده است؛ بر روی زمین عنکبوتها تارهای نامتقارن میسازند و مرکز تار به سمت لبهی بالایی تار متمایل است. زمانی که عنکبوت در حال استراحت است، طوری مینشیند که سر آن رو به پایین باشد تا بتواند با حرکت در جهت گرانش، شکار خود را در سریعترین زمان ممکن بگیرد. پرسش اینجاست که این حیوانات در فضا و بدون گرانش چگونه این کار را انجام میدهند؟
ناسا در سال ۲۰۰۸ تصمیم گرفت تا برای دانشآموزان دبیرستانی این آزمایش را انجام دهد. هر چند پرسش این آزمایش ساده بهنظر میرسید، ولی برنامهریزی و انجام این آزمایش چندان هم ساده نبود. به هر حال دو عنکبوت از گونههای مختلف به ایستگاه فضایی بینالمللی فرستاده شدند.
عنکبوتی که بهعنوان جایگزین به ایستگاه فرستاده شده بود، توانست محفظهی نگهداری خود را باز کرده و وارد محفظهی ثانویهی بزرگتر شود و مشکل اول را ایجاد کرد. مگسهایی نیز بهعنوان غذای عنکبوت با آنها به فضا فرستاده شده بودند، ولی نرخ تولید مثل آنها بیش از توان مصرف عنکبوتها بود و به مرور زمان لارو مگس کف محفظه را به طور کامل پوشاند.
پس از یک ماه، لارو مگس شیشههای اطراف محفظه را پوشاند و عنکبوتها قابل مشاهده نبودند. در واقع این آزمایش با شکست مواجه شد و محفظهی مورد استفاده در این آزمایش به موزهی علوم و طبیعت ایالت دنور آمریکا، اعطا شد.
در سال ۲۰۱۱ مجدداً فرصت انجام این آزمایش فراهم شد. این بار آزمایش با 4 عنکبوت از یک گونه شروع شد. دو عنکبوت در محفظههای جداگانه به فضا فرستاده شدند و دو عنکبوت در محفظههای جداگانه در همان شرایط محیطی روی زمین نگهداری شدند، به طوری که تنها تفاوت عنکبوتها با یکدیگر در گرانش تحمل شده توسط آنها باشد.
برنامهریزیهای اولیه بر این اساس بود که عنکبوتهای جنس ماده برای این آزمایش انتخاب شوند، ولی از آنجا که باید عنکبوت جوان برای این آزمایش انتخاب میشد، تشخیص جنسیت عنکبوتها در جوانی کار بسیار مشکلی است. در ادامهی کار مشخص شد که دو عنکبوت مورد استفاده در این آزمایش در واقع نر بودهاند. شانس خوب اینجا بود که یکی از نرها روی زمین مانده بود و یکی از آنها به فضا فرستاده شده بود.
عنکبوتها تارهای خود را تنیدند، آنها را خراب کردند و از نو تنیدند. سه دوربین از هر عنکبوت هر ۵ دقیقه یک بار تصویر تهیه میکرد. دانشمندان با بررسی ۱۴،۵۰۰ تصویر، تقارن تارها و نحوهی قرارگیری عنکبوت درون تارها را آنالیز کردند. آنها دریافتند که تارهای تنیده شده در فضا، تقارن بیشتری دارند و مرکز تار به وسط تار نزدیکتر است و عنکبوتها نیز همیشه سر خود را رو به پایین نمیگیرند.
محققین نشان دادند که تنیدن تار توسط عنکبوتها به تاریکی و روشنایی محیط نیز بستگی دارد. در واقع تارهایی که در ایستگاه فضایی و در نور لامپ ایجاد شده بودند، مانند تارهای زمینی نامتقارن بودهاند.
محققین دریافتند که اگر نور لامپ خاموش باشد، عنکبوت به صورت اتفاقی در همهی جهات در تار خود حضور خواهد داشت، ولی زمانی که لامپ روشن باشد عنکبوت همیشه پشت به لامپ خواهد بود. در واقع آنها فهمیدند که اگر گرانش وجود نداشته باشد، عنکبوتها از نور لامپ برای جهتیابی استفاده میکنند. از آنجا که عنکبوتها معمولاً تار خود را در تاریکی میتنند و شکار خود را نیز در تاریکی انجام میدهند، تا کنون تصور میشد که نور تاثیری در تنیدن تار توسط آنها ندارد. اکنون مشخص شده است که عنکبوتها از یک سیستم پشتیبان برای گرانش استفاده میکنند.
منبع: مجله ایلیاد
جیره پیش تخمگذاری برای مدت کوتاهی قبل از اینکه دان مرحله اول تخمگذاری مصرف شود، قابل استفاده است. انتقال از جیره developer که محتوای کلسیم و تراکم مواد مغذی کمتری است به جیره ای با کلسیم و تراکم مواد مغذی بیشتر با استفاده از جیره پیش تخمگذاری (pre layer) انجام خواهد شد.
مصرف این جیره به مرغ کمک خواهد کرد تا اشتها ومصرف روزانه خود را به دلیل مصرف جیره تخمگذاری در اوایل تولید کاهش ندهد.
عموما جیره پیـش از تخمـگذاری حاوی 2 – 2.5% کلسیم می باشد. این مقدار کلسیم برای جیره های دوران پرورش خیلی زیاد می باشد اما برای پرنده ای که تولید را شروع کرده است کافی نمی باشد، با این حال استفاده از این جیره به مدت کوتاهی قبل از تخمگذاری سودمند می باشد.
استفاده صحیح از آن باعث بهتر شدن یکنواختی گله می گردد به همین دلیل برای گله هایی که یکنواختی مناسبی ندارند، مفید می باشد. همچنین باعث توسعه متابولسیم کلسیم و شکل گیری بافت استخوانی مدولار می گردد. بنابـراین جـیره پیش تخمگذاری، جیره ای انتقالی برای یک مـدت کوتـاه می باشد و از نظر میزان مواد مغذی نمی تواند یک پرنده در حال تخمگذاری را تامین کند. بنابراین نمی توان آن را در شرایطی که تدارکات و برنامه ریزی های صحیح زمانی وجود ندارد بکار برد.
لطفا به پیشنهادات زیر هنگام استفاده صحیح از جیره پیش تخمگذاری توجه کنید.
- در استفاده از جیره پیش تخمگذاری به عواملی مانند بلوغ جنسی، سن و استاندارد های وزنی بدن توجه شود.
- از جیره پیش تخمگذاری حدود 10 روز استفاده نمایید. حداکثر دان مصرف شده 1 kg به ازاء هر پرنده می باشد.
- استفاده غلط از این جیره هنگامی واقع می شود که خیلی زودتر یا دیرتر از زمان مناسب مصرف شود. به عنوان مثال اگر شروع تخمگذاری برای هفته 19 برنامه ریزی شده است، از جیره پیش تخم گذاری در سن 17 هفتگی استفاده شود. در مواردی که تولید زودتر یا دیرتر شروع می شود از همین الگو استفاده می شود.