ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
29 | 30 |
مغز دلفین در مقایسه با سایر حیوانات با اندازه مشابه، چهار تا پنج برابر بزرگتر است.
تحقیقات نشان داده است که دلفینها از الگوهای رفتاری پیچیدهای برخوردارند. آنها برای حل مشکلات دشوار دور هم جمع میشوند و حتی برای شکار ماهیها از تاکتیک استفاده میکنند. دلفینها حتی میتوانند رفتارهای جدیدی را به یکدیگر آموزش دهند.
منبع: Digiato
پژوهشی جدید نشان میدهد که دلفینها مشابه شامپانزهها، سگها و فیلها میتوانند در کارهای گروهی با هم همکاری کرده و رفتارشان را با یکدیگر هماهنگ کنند.
پژوهشگران، قابلیتهای همکاری دلفینها را مورد مطالعه قرار دادهاند و دریافتند که دلفینها برای مشارکت در یک کار گروهی، رفتار خود را هماهنگ میکنند. بهطور خاص، دلفین اول منتظر رسیدن سایرین میشود و دلفینهای دنبالکنندهی او، سرعت شنای خود را مطابق با رفتار دلفین اول هماهنگ میکنند. همکاری و مشارکت، یکی از مهمترین قابلیتهای گونههای اجتماعی به حساب میآید که در فعالیتهای مختلف از شکار و تولیدمثل گرفته تا پرورش فرزندان، امکان بقا و رشد را به بسیاری از حیوانات و انسانها داده است.
کار گروهی دلفین ها
پژوهشگران برای اینکه درک بهتری از جزئیات نحوهی همکاری حیوانات با یکدیگر پیدا کنند، تمرکز خود را روی میزان همکاری و تواناییهای شناختی لازم برای انجام چنین فعالیتی، قرار داده بودند. با این حال بخش اعظمی از این گزارشها راجع به مشاهدات حیوانات خشکی بود و در مقابل اطلاعات گونههای آبزی بسیار ناچیز بود. یکی از این حیوانات قابلتوجه، دلفینها هستند که بهخاطر فعالیتشان در گروههای اجتماعی معروفند، گروههایی که با هم ادغام و با گذر زمان از هم جدا میشوند.
پژوهشهای پیشین نشان میداد که دلفینها احتمالاً میتوانند نقش شریک خود در کارهای گروهی را درک کنند. هرچند بهخاطر فرایند پیچیدهی آزمایشات رایج، تعیین اینکه این رفتار چطور در دلفینها شکل میگیرد، دشوار بود. پژوهشگرانی از مؤسسهی پژوهشی Primate در دانشگاه کیوتو، دانشگاه کیندای و آکواریوم شهر کاگوشیما تصمیم گرفتند که با سادهسازی شرایط آزمایشگاهی پیشین، چنین رفتارهایی را مورد بررسی قرار دهند. نتیجهی پژوهش آنها در ژورنالPeerJ منتشر شد. چیساتو یاماموتو (Chisato Yamamoto) از نویسندگان پژوهش مذکور توضیح میدهد: در این پژوهش میخواستیم بفهمیم که دلفینهای پوزهبطری معمولی، چطور رفتار مشارکتی خود را با هم هماهنگ میکنند. برنامهی ما، وظیفهی طنابکشی هیراتا بود، که در آن دو دلفین برای گرفتن جایزه، دو انتهای یک طناب را بهطور همزمان میکشیدند.
هماهنگی دلفین ها
وظیفهی هیراتا یا پارادایم کشیدن تعاونی، با این هدف استفاده شده است که مشخص شود تعداد قابلتوجهی از حیوانات از جمله شامپانزهها، سگها و فیلها دارای قابلیتهای همکاری هستند. به نظر میرسد که دلفینها نیز به همان اندازه از این توانایی همکاری برخوردارند. پژوهشگران برای آزمایش دلفینها، ابتدا دلفینهای آغازگر را بهسمت این وظیفه فرستادند و پس از چند ثانیه، دنبالکنندهها ارسال شدند. آنها مشاهده کردند که دلفین آغازگر منتظر دلفین همکارش میماند تا به وظیفهی هیراتا برسد و دلفین دنبالکننده سرعت شنای خود را طوری تنظیم میکند که با رفتار دلفین آغازگر هماهنگی داشته باشد. یاماموتو میگوید: پیشتر همکاری آغازگر و دنبالکننده برای انجام یک وظیفه، در شامپانزهها و اورانگوتانها بررسی شده بود؛ اما به نظر میآید که دلفینها در همکاری خود، انعطاف بیشتری دارند و میتوانند بسته به محل قرارگیری شریک خود، رفتارشان را تغییر دهند.
ماساکی توموناگا که هدایت این تیم پژوهشی را برعهده داشت، توضیح میدهد که همکاری بین دلفینها احتمالاً ریشه در الگوهای رفتار مشارکتی آنها دارد، یک نوع تعامل اجتماعی که به منظور تقویت پیوندهای اجتماعی با گروه انجام میشود. او ادامه میدهد: شنای هماهنگ، یکی از این رفتارهای مشارکتی است. اینکه ویژگیهای اجتماعی چطور بر سیستمهای همکاری اثر میگذارند، شاید یکی از مهمترین سؤالاتی باشد که میتواند از تکامل همکاری در پستانداران پرده بردارد.
منبع: SCIENCEDAILY