سگ باوفا که شاهد پرش صاحبش از بالای پل به داخل آب بوده با وجود گذشت چندین روز از این اتفاق همچنان منتظر بازگشت او است.
حیوانات نیز مانند انسان دارای شعور هستند. دنیای حیوانات، دنیایی است که اگر با دقت به آن بنگریم چیزهای زیادی را میتوانیم از آن بیاموزیم. در میان حیوانات، سگها باوفاترین آنها بر روی کره زمین به شمار میروند.

این جانوران این وفاداری را به طرق مختلف به صاحبشان نشان میدهند. در برخی مواقع با فدا کردن جان خود و در برخی مواقع هم با انتظار برای صاحبی که آخرین بار با او بوده اند، مانند اتفاقی که به تازگی در یکی از مناطق چین رخ داده است.
پس از آنکه یک شهروند چینی، خود را از بالای پل «یانگ تسه» به داخل رودخانه پرت کرد سگ او با وجود گذشت چند روز از این حادثه در بالای پل منتظر بازگشت او است. در تصاویری که توسط شاهدان عینی تهیه شده این سگ را که روی پل نشسته و به داخل رودخانه خیره مانده است نشان میدهد. بنا به گزارش رسانههای محلی چین صاحب این سگ در حالی که این حیوان نیز با او همراه بود با انداختن خود به داخل رودخانه به زندگی اش پایان داده بود. این اتفاق در تاریخ ۳۰ میرخ داده بود. این حیوان با وجود آنکه بارها برخی از ساکنان محلی آن را از روی پل دور کرده اند، اما باز نیز به محل حادثه بازگشته است.
انتشار این تصاویر در شبکههای اجتماعی چین با واکنش کاربران همراه بود. یکی از کاربران در کامنتی نوشت: اگر کسی با توجه کامل به این تصاویر نگاه کند درسهای زیادی از آن میآموزد. این سگ با وفاداری خود به صاحبش درسهای زیادی را به ما یاد میدهد.
مرغ عشق های شما به اسباب بازی نیاز دارند.فراموش نکنید که مرغ عشق شما یک طوطی است. طوطی های اهلی نیاز به سرگرمی دارند.
مرغ عشق ممکن است برای نارضایتی از غذا و خوابش شروع به نوک زدن بکند. داشتن یک برنامه غذایی ممکن است که کمک کند. مطمئن شوید که پرنده دارای یک برنامه غذایی کامل و متنوع بوده و بطور منظم غذا می خورد. غذا و دانه ای که همیشه برای مرغ عشقتان تهیه می کنید ممکن است که غذای اصلی و مهم برای پرنده باشد اما پرنده از خوردن یک نوع غذا در روزهای متوالی خسته می شود. شما باید یک تنوعی به غذای ان بدهید مانند: اضافه کردن جوانه ها ، سبزیجات و حبوبات.

حواستان به زمان های استراحت پرنده باشد در این زمانها به پرنده کاری نداشته باشید و بگذارید که استراحت کند چون اگر در زمان استراحت مزاحمش شوید ممکن است شما را گاز بگیرد. درواقع مرغ عشق ها به زمان زیادی برای استراحت کردن نیاز دارند تا سرحال و سلامت باشند. همچنین به او اجازه دهید که هر روز در ساعت مشخصی بخوابد.
ترس و اضطراب مهمترین دلایل گازگرفتن مرغ عشق ها هستند.
اجازه دهید که خود مرغ عشق به سمت شما بیاد و روی دست شما بپرد. به هیچ عنوان آنها را نگیرید و به زور وادار به این کار نکنید.
وقتی پرنده خود را در خانه رها می کنید آن را اتاق به اتاق دنبال نکنید و بگذارید آزادانه پرواز کند بخاطر اینکه در حیاط وحش شکارچیان مرغ عشق هارا اینگونه دنبال می کنند. پس اگر شما نمی خواهید پرنده تان به اشتباه شما رو خطرناک فرض کند بگذارید آزادانه پرواز کند.
با مرغ عشق خود به آرامی صحبت کنید و او را به بازی کردن با اسباب بازی هایش دعوت کنید اینکار باعث می شود احساس راحتی کند و با شما راحت تر رابطه برقرار کند.
اگر به تازگی مرغ عشق خریدید به او چند هفته مهلت بدهید تا به شما عادت کند سپس اقدام به تربیت و صحبت کردن با او بکنید.
توله سگ ها و بچه گربه ها همانند تمام موجودات از شیر مادر خود تغذیه می کنند اما آیا شیر گاو با شیر سگ و گربه متفاوت است؟

یکی از ترکیبات شیر گاو لاکتوز است، اما آنزیم لازم برای هضم لاکتوز در بدن گوشت خوران وجود ندارد و یا خیلی کم است. لاکتوز موجود در شیر وقتی به روده ها رسید، چون آنزیم لازم در روده برای هضمش موجود نیست در نتیجه فشار اسمزی داخل روده برهم خورده و روده شروع به ترشح آب کرده و اسهال ایجاد می شود حیوانات که کاملا فاقد آنزیم هستند حالت استفراغ و اسهال ممکن است در آنها ایجاد شود.
اما تصور نادرست منع تمام فرآوردههای لبنی است. فرآوردهای مانند ماست، خامه، کره، کشک، پنیر و بستنی در زمان تهیه مقدار قند لاکتوز موجود در شیر شکسته شده و کم می شود. کم شدن لاکتوز سبب می شود سگ و گربه بتوانند فرآوردهای لبنی را بهتر هضم یا بعبارتی تحمل کنند.
دانشمندان موفق شدند یک کبد کوچک انسانی را پرورش داده و با موفقیت به موش پیوند بزنند. پژوهشگران معتقدند این روش در آینده میتواند جایگزینی برای پیوند کبد باشد.

دانشمندان پس از رشد اندامهای بیومهندسی شده در آزمایشگاه از سلولهای برنامهریزی شده پوست انسان، موفق شدند کبدهای کوچک انسانی را به موش پیوند بزنند. این آزمایش که هماکنون روی موشها انجام گرفت و توانست کبدهای سالمی را برای حیوانات فراهم کند، قطعا میتواند در آینده برای مشکل نارسایی کبدی یک روش فوقالعاده باشد، زیرا از کار افتادگی کبد سالانه جان بیش از ۴۰ هزار نفر را در ایالات متحده میگیرد.
اگرچه هنوز انجام این روش روی انسانها نیازمند کارهای زیاد و بررسیهای مختلفی است، اما پژوهشگران معتقدند میتواند جایگزینی برای پیوند کبد باشد. در حال حاضر عمل پیوند کبد بسیار پرهزینه بوده و ذخایر اهدایی آن هم دارای محدود است.
یکی از نتایج مثبت این آزمایش، بهرهگیری از روش تازه است تا بتوان به منظور ایجاد فرصت بیشتر برای آن افرادی که در لیست پیوند کبد قرار دارند، به طور موقت کارکرد کبد از کار افتاده را افزایش داد. در حال حاضر حدود ۱۴ هزار نفر در این شرایط قرار دارند که اکثر آنها موفق به دریافت اهدای کبد نمیشوند.
آلخاندرو سوتو گوتررز، آسیبشناس (پاتولوژیست) از دانشگاه پیتسبرگ گفت «هدف ما در طولانیمدت، ایجاد اندامهایی است که بتوانند جایگزین اندامهای از کار افتاده بدن شوند، اما در حال حاضر این روش میتواند همانند یک پل عمل کند. به عنوان مثال، در نارسایی حاد کبد، ممکن است به جای پیوند کبد، برای مدتی نیاز به تقویت کبد باشد.»
پژوهشگران برای پرورش کبدهای کوچک، سلولهای پوست اهدا شده توسط داوطلبان را به وضعیت سلولهای بنیادی برگردانند که از این طریق میتوان سایر انواع سلولها را کاشت، سپس بهکمک هورمونها و سایر مواد شیمیایی در سلول تغییر ایجاد کرده و آنها را در آزمایشگاه پرورش دادند.
برای اینکه کبد انسان از زمان تولد به رشد کامل برسد، چیزی در حدود دو سال زمان لازم است، اما پژوهشگران توانستند تنها طی چند هفته، کبدهای کوچک انسانی را رشد دهند. پیوند کبد روی پنج موش انجام گرفت تا نتیجه به طور کامل مشخص شود. سپس بعد از گذشت چهار روز، حیوانات قربانی و تشریح شدند و مشخص شد که کبدهای پیوندی عملکرد موفقی دارند. نتایج آزمایشات نشان داد که این کبدها، اسیدهای صفراوی و اوره ترشح میکنند و همچنین پروتئینهایی در خون این موشها مشاهده شد که همگی این عوامل نشان از عملکرد موفق کبد و عملکرد درست اندامها است.
البته آزمایش پیوند کبد دچار موانعی همانند مشکلات جریان خون در اطراف بافت پیوندی نیز بود که غیرقابل کتمان است. همچنین این حیوانات باید چند روز پس از پیوند کبد هم تحت نظر باشند تا اطمینان حاصل شود که اندام پیوندی پس نمیزند و به درستی عمل خواهد کرد؛ در نتیجه امکان دارد این پیوند روی تمام حیوانات عملکردی مشابه نداشته باشد. با این حال، این دستاورد بسیار در خور توجه و قابل تحسین است.
در همینحال، بهرهگیری از روش جدید ممکن است به مدت زمان زیادی نیاز داشته باشد؛ زیرا باید آزمایشات متعددی روی گونههای مختلف موجودات زنده صورت گیرد و ایمن شدن آن برای انسانها هم نیازمند بررسی و زمان بیشتری است. آلخاندرو سوتو گوتررز درپایان گفت: «معتقدم این گامی بسیار مهم است، زیرا میدانم که میتوان آن را انجام داد. شما میتوانید اندامی کامل و کاربردی داشته باشید که از یک سلول پوست ساخته شده است.»
محققان بریتانیایی برای اولین بار استخوانی نادر در قلب شامپانزههایی که از مشکل قلبی رنج میبرند، شناسایی کردهاند. محققان میگویند از آنجا که شامپانزه از لحاظ ژنتیکی شباهت زیادی به انسان دارد، ممکن است شکل گیری چنین استخوانی در انسانها نیز رخ دهد.

بر اساس تحقیق جدیدی که در ژورنال Scientific Reports منتشر شده، «استخوان احشایی قلب» (os cordis)، که در قلب برخی جانوران وجود دارد، در قلب شامپانزهها نیز شناسایی شده است. به گفته محققان برای اولین بار است که این استخوان در گونهای از خانواده انسانیان (Hominidae) شناسایی میشود.
این استخوان در شامپانزههایی که از بیماری IMF رنج میبرند، شناسایی شده است. در این بیماری نوعی بافت در قلب که خطر مرگ را به دنبال دارد ایجاد میشود. بیماری IMF در بسیاری از جانوران از جمله انسانها و شامپانزهها رایج است. یافتههای این تحقیق میتوانند به توسعه روشهای درمانی بهتر برای شامپانزهها که مشکلات قلبی-عروقی در آنها رایج است، منتهی شود. همچنین به دلیل شباهت ژنتیکی انسان با این جانور، برای بشر نیز سودمند خواهد بود.

تصویر سه بعدی استخوان احشایی قلب که در شامپانزه ها کشف شده است.
Catrin Rutland، از محققان دانشگاه ناتینگهام و یکی از نویسندگان مقاله میگوید: «کشف استخوان جدید در یک گونه جدید اتفاقی نادر است، خصوصاً که شامپانزهها از لحاظ آناتومی شباهت زیادی به ما دارند. ممکن است برخی انسانها نیز استخوان احشایی قلب را داشته باشند.»
محققان در این تحقیق قلب ۱۶ شامپانزه سالم و مبتلا به بیماری IMF استفاده را با اشعه X اسکن کردند. آنها با نگاه به تصاویر رزولوشن بالا و واضح، استخوانهای احشایی قلب را که تنها چند میلیمتر طول داشتند شناسایی کردند. در قلب برخی از شامپانزهها نیز شکل گیری غضروف مشاهده شد. کشف این غضروف اهمیت بالایی دارد چرا که ممکن است به دلیل توانایی آن در تبدیل شدن به استخوان، در شکل گیری استخوان احشایی نقش داشته باشد.
محققان احتمال وجود استخوان احشایی قلب و غضروف در قلب انسانهایی که از بیماریهای قلبی-عروقی رنج میبرند، را مطرح کرده و میگویند باید تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود.
منبع:Gizmodo