هشدار برای مصرق بی رویه آنتی بیوتیک

سیناپرس/ پژوهشگران در مطالعات اخیر خود دریافتند بسیاری از موارد تجویز آنتی‌بیوتیک در افراد بالغ و کودکان اشتباه بوده و این موضوع می‌تواند منجر به افزایش خطر بروز مقاومت آنتی‌بیوتیکی شود.

نتایج یک تحقیق جدید در ایالات‌متحده آمریکا نشان می‌دهد بسیاری از موارد تجویز آنتی‌بیوتیک برای کودکان، بی‌مورد بوده و بر اساس مطالعات انجام‌شده، یک‌چهارم از کودکانی که در بیمارستان‌های این کشور آنتی‌بیوتیک دریافت می‌کنند، داروها را به‌طور مناسب دریافت نکرده و این موضوع خطر مقاومت آنتی‌بیوتیکی را افزایش می‌دهد.

دکتر جیسون نیولن متخصص اطفال و مدرس دانشگاه سنت لوئیس در این رابطه اعلام کرد: «مقاومت آنتی‌بیوتیکی خطر فزاینده‌ای برای همه انسان‌ها است. بااین‌حال، داده‌های محدودی در رابطه با این مساله در مورد کودکان وجود داشته و مطالعات اندکی در این حوزه انجام‌شده است. از سوی دیگر؛ داده‌های مربوط به بزرگ‌سالان حاکی از آن است که 30 الی 50 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های مورداستفاده در بزرگ‌سالان بستری در بیمارستان‌ها، مناسب نیستند.»

مطالعات پیشین نشان می‌دهد که از هر 3 بیمار بستری در بیمارستان‌های کودکان آمریکا، یک نفر یک یا چند نوع مختلف از انواع آنتی‌بیوتیک‌ها را دریافت می‌کند. از سوی دیگر؛ داده‌های مربوط به بزرگ‌سالان حاکی از آن است که 30 الی 50 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های مورداستفاده در بزرگ‌سالان بستری در بیمارستان‌ها، مناسب نیستند.

به گفته دکتر جیسون نیولند، هدف از تحقیقات جدید، تعیین این موضوع بود که آیا آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای معالجه کودکان بستری استفاده می‌شود، مناسب و درست هستند یا خیر؟ این موضوع بدان معناست که پزشکان نباید برای هر نوع بیماری؛ آنتی‌بیوتیک تجویز کنند. آن‌ها می‌توانند در صورت لزوم از یک نوع آنتی‌بیوتیک مؤثرتر استفاده کرده و یا اینکه یک دوز متفاوت را برای مدت‌زمان کوتاه‌تری تجویز کنند.

گفتنی است دکتر نیولند؛ مدیر نظارت بر برنامه ضد میکروبی در بیمارستان کودکان سنت لوئیس است. وی در این رابطه توضیح داد: کارکنان مراقبت‌های بهداشتی باید هوشیار باشند، زیرا استفاده نادرست از آنتی‌بیوتیک‌ها باعث تقویت و افزایش مقاومت باکتری‌ها در برابر داروهای مورداستفاده در کودکان می‌شود. مطالعات پیشین نشان می‌دهد که از هر 3 بیمار بستری در بیمارستان‌های کودکان آمریکا، یک نفر یک یا چند نوع مختلف از انواع آنتی‌بیوتیک‌ها را دریافت می‌کند.

تجزیه‌وتحلیل اطلاعات 12 هزار بیمار در 32 بیمارستان مختلف ایالات‌متحده آمریکا نشان می‌دهد 25 درصد از کودکان بیمار یعنی رقمی حدود 3 هزار و 600 نفر، آنتی‌بیوتیک‌های بی‌مورد دریافت کرده‌اند که این موضوع می‌تواند منجر به افزایش خطر مقاومت آنتی‌بیوتیکی شود.

در این مطالعات مشخص شد بیشترین میزان خطا در تجویز آنتی‌بیوتیک، تجویز داروی آنتی‌بیوتیک غلط برای یک نوع عفونت خاص بوده که 27 درصد موارد کل را شامل می‌شود. در رده بعدی استفاده غلط از آنتی‌بیوتیک‌ها، تداوم بی‌دلیل دوره مصرف دارو در موارد خاص مانند دوران پس از جراحی است که 17 درصد از موارد را تشکیل داده و 11 درصد کودکان بیمار نیز داروهای آنتی‌بیوتیکی غیرضروری برای درمان خود دریافت کرده‌اند. در 11 درصد موارد نیز پزشکان برای مقابله با یک نوع خاص از عفونت، از طیف متنوع و گسترده‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده کرده بودند که این مورد نیز می‌تواند خطرات خاص خود را در پی داشته باشد.

یافته‌های پژوهشگران همچنین نشان می‌دهد که ذات‌الریه یا عفونت‌های تنفسی تحتانی، بیشترین درصد از تجویزهای اشتباه آنتی‌بیوتیک را به خود اختصاص داده است که 18 درصد موارد را دربرمی گیرد. 16 درصد موارد باقی‌مانده نیز به چندین عامل دیگر مرتبط است که گستردگی موارد دیگر را ندارند.

محققان همچنین دریافتند که تقریباً نیمی از استفاده‌های نامناسب آنتی‌بیوتیک توسط برنامه‌های فعلی مبارزه آنتی‌بیوتیکی که برای جلوگیری از مقاومت آنتی‌بیوتیکی طراحی‌شده است، تشخیص داده نمی‌شود.

دکتر نیولند در توضیح این مسئله گفت: احتمالاً این‌یکی از مهم‌ترین یافته‌ها است زیرا درک این موضوع به ما کمک می‌کند تا نقاط کور در برنامه‌های نظارت بر مقاومت آنتی‌بیوتیکی و فعالیت‌های ضد میکروبی را شناسایی کنیم.

وی همچنین خاطرنشان کرد: آنتی‌بیوتیک‌هایی که در حال حاضر برای بررسی مورد هدف قرار نگرفته‌اند، هنوز هم نیاز به نظارت کافی دارند. راه‌حل بارز برای حل مشکل فوق، این است که بررسی‌های روتین را برای همه آنتی‌بیوتیک‌ها بگنجانیم. متأسفانه، این حوزه بسیار گسترده بوده و ممکن است انجام آن در بعضی از بیمارستان‌ها عملی نباشد.

شرح کامل این مطالعات و نتایج به‌دست‌آمده از آن‌ها در آخرین شماره مجله تخصصی عفونت‌های بالینی(Clinical Infectious Diseases journal) منتشرشده و در اختیار پژوهشگران قرار دارد.

دستاوردهای جدید در کنترل شدت، علائم و شیوع کرونا

ایرنا/ با ادامه روند شیوع ویروس جدید کرونا در چین و سراسر جهان، کارشناسان شدت این بیماری، نحوه گسترش آن در میان بیماران و چگونگی انتشار آن را در مکان‌های سربسته مانند بیمارستان‌ها بهتر کنترل می‌کنند.

بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی، این ویروس از روز هفتم فوریه ۶۳۷ نفر را کشته و ۳۱ هزار و ۲۱۱ نفر دیگر را در چین آلوده کرده است. ۲۷۰ مورد دیگر مرگ و میر ناشی از آلودگی به این ویروس در ۲۴ کشور دیگر نیز گزارش شده است. سازمان بهداشت جهانی روز جمعه هفتم فوریه (۱۸ بهمن) گزارش داد که جزئیات بیشتر در مورد حدود ۱۷ هزار مورد آلودگی به ویروس جدید کرونا نشان می‌دهد که بیماری ۸۲ درصد از موارد یاد شده خفیف، ۱۵ درصد شدید و سه درصد هم وخیم هستند.

در مجموع سازمان بهداشت جهانی اعلام می‌کند که کمتر از دو درصد از مواردی که بر اثر آلودگی با ویروس ۲۰۱۹-nCoV بیمار شده‌اند، جان خود را از دست داده‌اند که اغلب بر اثر نارسایی چند اندام در افراد مسن و افرادی بوده است که وضعیت بهداشتی ضعیفی داشته‌اند.

برای مثال، محققان روز هفتم ژانویه در نشریه JAMA گزارش دادند که از ۱۳۸ بیمار مبتلا به کرونا که ماه ژانویه در بیمارستان «ژونژانان» دانشگاه ووهان بستری شدند، ۲۶ درصد نیاز پیدا کردند که در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان تحت درمان قرار گیرند. این بیماران مسن بودند و به سایر وضعیت‌های بهداشتی نظیر فشار خون بالا، بیماری قلبی و عروقی و دیابت نیز مبتلا بودند. آنها به عوارض ناشی از پنومونی کروناویروس از جمله شوک و سندرم پریشانی حاد تنفسی رنج می‌بردند، شرایطی که مایعات در ریه‌ها جمع شده و به تنگی شدید نفس منجر می‌شود.

این موارد بخشی از بزرگ‌ترین مطالعه‌ای است که تاکنون در مورد بیماران بستری مبتلا به ویروس جدید کرونا انجام شده است که نگاه دقیق‌تری به علائم و شدت این بیماری ارائه می‌دهد.

این مطالعه جدید نشان می‌دهد که ویروس کرونا به سرعت در بیمارستان گسترش می‌یابد. به طوریکه به نظر می‌رسد از ۱۳۸ بیماری که در بیمارستان ژوهانگ بستری شدند، ۵۷ و یا ۴۱ درصد در بیمارستان آلوده شده باشند. این افراد شامل ۴۰ پرسنل مراقبت‌های بهداشتی و ۱۷ بیمار هستند که به دلیل ابتلا به وضعیت‌های دیگر در بیمارستان بستری شده‌اند.

محققان گزارش می‌دهند، بیمارانی که به دلیل پنومونی ۲۰۱۹-nCoV در بیمارستان بستری شدند، علائم زیادی را نشان دادند، به طوریکه همه این بیماران به غیر از دو نفر از آنها تب داشتند، ۷۰ درصد احساس خستگی می‌کردند، ۶۰ درصد سرفه خشک داشتند، ۳۵ درصد درد عضله را تجربه کردند و ۳۱ درصد هم مشکل تنفسی داشتند. شمار اندکی از این بیماران نیز سردرد، خس خس سینه، استفراغ، اسهال و درد شکمی را گزارش دادند. همچنین ۱۰ درصد از بیماران قبل از بروز تب و تنگی نفس، یک یا دو روز اسهال و حالت تهوع داشتند.

«آبره گوردون»، اپیدمیولوژیک در دانشگاه میشیگان در آمریکا می‌گوید: از آنجا که علائم دستگاه گوارش برای تشخیص ابتلا به عفونت تنفسی معمول نیست، ممکن است بیماران مبتلا به اسهال و حالت تهوع مشکوک به کرونا شناخته نشوند و اقدامات مناسب برای کنترل گسترش شیوع کرونا در مورد این بیماران اعمال نشود. این موضوع می‌تواند علت ابتلای این شمار زیاد پرسنل مراقبت‌های بهداشتی در بیمارستان به این بیماری را توضیح دهد.

بیماران مورد بررسی در این مطالعه از اول تا ۲۸ ژانویه در بیمارستان بستری شده بودند و بازه سنی ۲۲ تا ۹۲ ساله داشتند که البته بیشتر آنها ۴۲ تا ۶۸ ساله بودند. شش نفر از ۱۳۸ بیمار یاد شده و یا به عبارتی ۴ درصد آنها تاکنون جان خود را از دست داده‌اند که این میزان اندکی بالاتری از درصد اعلام شده توسط سازمان بهداشت جهانی است.

پاروا ویروس

پاروا ویروس سگ یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که می تواند بسیار تهدید کننده باشد. این ویروس باعث التهاب بسیار شدید روده میشود. پاروو ویروس همچنین به گلبول های سفید خون حمله می کند و هنگامی که حیوانات جوان آلوده می شوند، میتواند به عضله ی قلب آنها آسیب بزند و مشکلات قلبی طولانی مدت را ایجاد کند.

علائم عمومی پاروا ویروس چیست؟

علائم عمومی پاروویروس بی حالی، استفراغ شدید، از دست دادن اشتها و اسهال خونین و بدبو است که می تواند موجب کم آبی  تهدید کننده برای حیات حیوان شود.

چگونه پاروا ویروس منتقل می شود؟

این ویروس بسیار مسری است و می تواند  توسط هر شخص، حیوان یا شی که در تماس با مدفوع سگ آلوده قرار می گیرد، انتقال یابد.این ویروس می تواند ماه ها در یک محدوده زنده بماند و ممکن است در اشیای بی جان مانند کاسه های غذا، کفش ها، لباس ها، فرش و زمین زنده بماند.

چگونه پاروا ویروس تشخیص داده می شود؟

دامپزشکان بر اساس علائم بالینی و آزمایش  پاروو ویروس را تشخیص می دهند. آزمایش آنزیم مرتبط با ایمونوآرزنجی (ELISA)  یک آزمایش معمول برای پاروویروس است. کیت آزمایش ELISA برای تشخیص پاروویروس در مدفوع سگ استفاده می شود و در حدود 15 دقیقه در مطب دامپزشکی انجام می شود. از آنجا که این آزمون 100٪ حساس یا دقیق نیست، دامپزشک شما ممکن است آزمایش های اضافی و آزمایش خون را نیز توصیه کند.

کدام سگ ها در معرض پاروا ویروس هستند؟

توله سگ ها و سگ های نوجوان که واکسینه نشده اند بیشترین حساسیت را به این ویروس دارند. نژاد هایی که در معرض خطر بیشتری هستند، عبارتند از روتوییلر، دوبرمن، تریر آمریکایی Staffordshire .

چگونه می توان از پاروا ویروس جلوگیری کرد؟

شما می توانید سگ خود را در برابر این قاتل احتمالی محافظت کنید. مطمئن شوید که او واکسن های خود را به موقع گرفته است. معمولا توصیه می شود که توله سگ ها با واکسن های ترکیبی واکسینه شوند تا از ابتلا به بیماری های مختلف که مدام در معرض آنها قرار میگیرند مصون بمانند. یک واکسن معمولی، به نام "5-in-1"، توله سگ ها را از هپاتیت، لپتوسپیروز، پاروویروس و پاراآنفلوآنزا محافظت می کند.

به طور کلی، اولین واکسن در سن 6-8 هفتگی به سگ شما داده می شود و بعد از آن یک تقویت کننده در چهار هفتگی تا 16 یا 20 هفتگی  دارد و سپس در یک سالگی دوباره واکسن داده می شود. برنامه واکسیناسیون توله سگ قبل از چهار ماهگی کامل نیست. سگ های قدیمی تر که سریهای واکسیناسیون کامل توله سگ را دریافت نکرده اند ممکن است حساس به پاروویروس باشند. با دامپزشک خود مشورت کنید که چگونه سگ شما مجددا برای واکسیناسیون احضار شود.

از آنجا که پاروویروس ماه ها می تواند در یک محیط زنده بماند، اگر می خواهید مراقبت بیشتری در خصوص عدم ابتلای حیوانتان به این بیماری داشته باشید به این نکته توجه کنید: حتی با ضدعفونی کردن و شستشوی عالی اشیا و وسایل ، پاروویروس می تواند زنده بماند زیرا این ویروس در برابر بسیاری از ضدعفونی کننده های معمولی مقاوم است.شما میتوانید  برای ضدعفونی از محلول یک قسمت سفید کننده به 32 قسمت آب استفاده کنید که در آن مواد آلی وجود ندارد و میتوانید اسباب بازی های آلوده سگ، ظرف غذا و کاسه آب او را  که باید به درستی تمیز شوند، ده دقیقه در این محلول ضدعفونی قرار دهید.اگر فکر می کنید که جایی بوده اید که ممکن است آلودگی در آنجا وجود داشته باشد میتوانید ازین محلول برای ضدعفونی کردن کف کفش خود استفاده کنید. مناطقی که برای تمیز کردن سخت تر هستند (برای مثال، مناطق چمن دار، موکت و چوب) ممکن است نیاز به ضدعفونی کننده به صورت اسپری داشته باشند.

چگونه می توان پاروا ویروس  را درمان کرد؟

 هیچ دارویی وجود ندارد که بتوانند ویروس ها را از بین ببرد، درمان این بیماری به طور کلی ساده و متشکل از مراقبت های حمایتی تسکین دهنده برای کنترل علائم و تقویت سیستم ایمنی سگ است تا به وی امکان مبارزه با این بیماری خطرناک را بدهد. سگ های مبتلا به پاروویروس نیاز به درمان سنگین در یک بیمارستان دامپزشکی دارند، برای اینکه  آنتی بیوتیک ها، داروها برای کنترل استفراغ، مایعات وریدی و سایر روش های حمایتی را دریافت می کنند. میانگین اقامت در بیمارستان حدود  5-7 روز است.

لطفا توجه داشته باشید که این درمان همیشه موفق نبوده است، بنابراین لازم است که سگ شما حتما واکسینه شود که به این بیماری مبتلا نشود.

از آنجایی که پاروویروس بیماری جدی است، توصیه نمی شود که در خانه درمان شود. حتی با بهترین مراقبت های دامپزشکی، این بیماری اغلب مرگبار است.

اگر متوجه  استفراغ شدید، از دست دادن اشتها، افسردگی یا اسهال با خونریزی شدید در سگتان شدید بلافاصله با دامپزشک خود تماس بگیرید.

برخی از بیماری ها با علائم مشترک با پاروا ویروس:

یک توله سگ با اسهال خونین می تواند یک مشکل انگلی نیز داشته باشد،مثلا  یک ویروس غیر از پاروویروس یا یک کولیت استرس  ممکن است دستگاه گوارش او را مسدود کند و علائمی شبیه به پاروو ایجاد کند. بنابراین بسیار مهم است که سگ خود را برای تشخیص دقیق نزد دامپزشک ببرید.

به طور کلی با رعایت 7 مورد زیر میتوانید از ابتلای حیوانتان به این بیماری مهلک جلوگیری کنید:

اطمینان حاصل کنید که سگ شما واکسینه شده است.

توله سگ خود را تا زمانی که دو واکسن اول خود را نزده در معرض سگ های دیگر قرار ندهید. مگر اینکه مطمئن باشید سگ های دیگر واکسینه شده اند.

اجتناب از رفتن به مکان هایی که سگ شما در معرض سگ های ولگرد و غیرواکسینه قرار میگیرند مثل پارک ها،فروشگاه های حیوانات خانگی و یا دیگر مناطق عمومی.

هنگام رفتن نزد دامپزشک برای بررسی های بهداشتی و واکسیناسیون، توله سگ خود را در آغوش گرفته و در خارج از محوطه ی درمانگاهی نگه دارید همچنین او را از محوطه ی لابی درمانگاه دور نگه دارید زیرا ممکن است از سایر سگ ها و یا محیط و زمین درمانگاه ویروس ا دریافت کند.

ویروس پاروو برای مدت طولانی میتواند در محیط زنده بماند بنابراین اگر فکر میکنید ممکن است محیط زندگی سگتان آلوده شده باشد برای احتیاط واجب از همان محلول ضد عفونی 1 به 32 که بالاتر ذکر شد استفاده کرده و محیط را با اسپری ضدعفونی کنید.

اگر در محل کارتان و یا بیرون از خانه با سگ ها ی مختلف تماس دارید حتما قبل از آمدن به خانه کفشتان را ضد عفونی کنید.

اگر سگ  شما علائم اسهال ،استفراغ،بی اشتهایی و بی حالی دارد باید او را در اسرع وقت به دامپزشک بیاورید. این هاهمه علائم پاروویروس هستند. به یاد داشته باشید، سگ های آلوده ممکن است تنها یک علامت را نشان دهند!

تصویر زیر مربوط به کیت آزمایش پاروو ویروس است که نمونه ی مدفوع حیوان را روی چاهک این کیت ریخته و در صورت روئیت دو خط در این کیت حتم میدهیم که حیوان مبتلا به این بیماری است حتی اگر خط دوم بسیار کمرنگ باشد.

زمانی که شایعه هورمونی بودن مرغ‌ها و یا شایعه مصرف تریاک در مرغ‌ها در جامعه منتشر می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

شایعه مرغ‌های تریاکی و عدم وجود بستگی‌های اجتماعی سازمان دامپزشکی کشور؛ داستان وام‌های اعتباری که از سوی مردم به سازمان پرداخت می‌گردد ولی پس زده می‌شود

شایعه مرغ‌های تریاکی و عدم وجود بستگی‌های اجتماعی سازمان دامپزشکی کشور؛ داستان وام‌های اعتباری که از سوی مردم به سازمان پرداخت می‌گردد ولی پس زده می‌شود.

همان‌گونه که همکاران اخیراً در جریان رخدادهای حرفه دامپزشکی قرار دارند، دغدغه‌های بهداشتی بسیاری برای مردم ایران در حوزه بهداشت عمومی دامپزشکی مطرح گردیده است که اگر بخواهیم چند سرفصل آن را نام ببریم، می‌توانیم به موضوعات شایعه مصرف هورمون در مرغ‌ها، عضله سبز در مرغ‌ها، مرغ‌های تریاکی!، آفلاتوکسین در شیر، رخداد پرندگان مهاجر میانکاله، عدم شست‌وشوی مرغ‌ها قبل از مصرف و شاه‌بیت کنونی آن گسترش ویروس کرونا در چین اشاره مجملی بنماییم. شاید پیش خود بگویید که سازمان دامپزشکی است دیگر! مشغول وظایف محوله است و بد یا خوب و کم یا زیاد در حال رسیدگی به موضوعات مطروحه در حد توان می‌باشد. چند سطر آتی را با من همراه باشید تا بدانیم داستان به سادگی‌ها که من و شما فکر می‌کنیم هم نیست.

در علوم ارتباطات امروزی هرگونه توجه مردم به یک موضوع، به نوعی اعتبار جایگاهی برای سازمان متولی آن موضوع در جامعه محسوب می‌شود که در صورتی که سازمان مزبور به این امر رسیدگی ننماید و یا دیر رسیدگی نماید و یا در قدم آخر بد رسیدگی نماید، همه و همه موجب می‌شوند که به مرور زمان آن سازمان اعتبار جایگاه خود را از دست می‌دهد و به تدریج جامعه‌ی هدف برای به دست آوردن اطلاعات رو به منابع غیر رسمی و حتی گاهی شایعات و اطلاعات غیرعلمی آورده و مشکل دیگری به مشکلات سازمان‌های متولی امور بهداشتی اضافه می‌نماید که آن‌هم تلاش برای اثبات دروغ بودن یک شایعه می‌باشد؛ به عبارت دیگر مردم برای به دست آوردن اطلاعات مورد نیازشان منتظر سازمان دامپزشکی نخواهند ماند و از منابع مختلف این نیاز را تامین خواهند نمود و عملکرد نامناسب در خصوص پاسخ مناسب به نیازهای اطلاعاتی مردم، آنها را به سمت منابع نادرست سوق خواهد داد.

قبل از اینکه به بحث اصلی بپردازیم، نیاز است تا توافق اولیه‌ای را در خصوص جامعه داشته باشیم. در تعاریف آکادمیک جامعه عبارت است از «گروهی از مردم با علایق و وابستگی‌های مشترک که با یکدیگر در اجتماع بزرگی زندگی می‌نمایند و یا بدنه‌ی افراد یک ملت که تاریخچه مشترک و وابستگی‌های اجتماعی، اقتصادی و یا سیاسی با یکدیگر دارند». پس بر این اساس، سازمان دامپزشکی کشور که مسئول بهداشت عمومی جامعه (حداقل قسمتی از آن بر پایه برخی تعاریف) ایران می‌باشد، با چند نوع از این جوامع روبروست و در قبال آنها مسئولیت دارد:

1. جامعه مردم ایران (حوزه جغرافیای سیاسی کشور ایران)

2. جامعه حرفه دامپزشکی (کلیه شاغلان حوزه علم دامپزشکی در سطح مختلف آن)

 3. جامعه تولیدکنندگان و دامداران و مرغداران و یا فعالان حوزه محصولات خام دامی

 4. تجار و بازرگانان شاغل در حوزه علم دامپزشکی؛ همچنین حوزه تحت مدیریت سازمان دامپزشکی کشور

سخن گفتن با هر یک از این جوامع آداب و رسوم و شرایط خاص خود را می‌طلبد؛ نمی‌توانید ادعا کنید که به عنوان مثال مطلبی که برای دامپزشکان در حوزه علم دامپزشکی منتشر می‌سازید، برای مردم عادی جامعه نیز کارایی داشته باشد. از سوی دیگر عکس آن نیز صادق است و نمی‌توان با عبارات عامه‌پسند با شاغلان تخصصی حرفه دامپزشکی سخن گفت و انتظار داشت که آنان نیز اقناع شوند. از سوی دیگر با توجه به اینکه به عنوان مثال شاغلان حرفه دامپزشکی خود عضوی از اجتماع بزرگ مردم کشور ایران می‌باشند، اقناع مناسب یک جامعه‌ی تخصصی تاثیر چشمگیری بر روی اقناع جامعه اصلی خواهد داشت و بالعکس.

مسلّم بدانید که وقتی در حوزه‌ی رخدادهای بهداشتی ارتباط مناسبی با مردم برقرار گردد، به میزان بسیار زیاد و قابل توجهی از هزینه‌های مربوط به مقابله با رخدادهای بحرانی بهداشتی کاسته خواهد شد، به عنوان مثال صیادان میانکاله و محمودآباد و فریدونکنار را در نظر بگیرید که اگر در طی این سال‌ها با این جامعه کوچک از جامعه مردم شمال ایران ارتباط موثر تعاملی برقرار شده بود، سازمان محیط زیست و سازمان دامپزشکی کشور کار راحت‌تری برای حل مشکلات مربوط به رخدادهای بهداشتی داشتند و هزینه‌های دولت در این اوضاع سخت بودجه‌ای که گریبان‌گیر کل کشور است، کمتر می‌گردید.

اشاره به ارتباط تعاملی نمودیم؛ اگر به نحوه برقراری ارتباط سازمان دامپزشکی کشور با دامپزشکان، جامعه مردم عادی و تولیدکنندگان نگاهی بیاندازید، این ارتباط همیشه یک‌سویه بوده است؛ سازمان دامپزشکی برنامه‌ای را طراحی نموده و برای اجرا اگر صلاح بداند اعلام عمومی می‌کند و در این بین بقیه افراد نیز موظف به اجرای آن هستند، فارغ از اینکه در این خصوص توجیه شده باشند یا خیر. به عبارت دیگر سازمان دامپزشکی متکلم وحده بوده است و گوش شنوایی برای سخنانی که دامپزشکان یا مردم عادی جامعه دارند نداشته است. شاید بگویید خوب سازمان دامپزشکی سامانه 1512 را راه‌اندازی نموده است، ولی آزمایش آن بسیار ساده است؛ هم‌اکنون گوشی تلفن را بردارید و به این سامانه زنگ بزنید، اگر احیاناً کسی پاسخگو باشد، فقط و فقط نقش همدرد را برای شما ایفا خواهد نمود و به هیچ عنوان شکل و شمایل سامانه را در خود ندارد که عبارت است از قابلیت پیگیری توسط مراجعان و قابلیت پایش توسط مدیران. تا کنون هیچ گزارشی از حتی تعداد تماس‌های برقرار شده با این شماره تلفن نه در سایت سازمان و نه در هیچ جای دیگری منتشر نشده است. البته باید عنوان کرد که تنها متضررین این وضعیت فقط مردم نیستند بلکه بسیاری از ضررها متوجه تولیدکنندگان نیز می‌باشد، به چه شکل؟ به مثال زیر توجه کنید:

زمانی که شایعه هورمونی بودن مرغ‌ها و یا شایعه مصرف تریاک در مرغ‌ها در جامعه منتشر می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ مردم ابتدا با تعجب به مطلب می‌نگرند، سپس آن را دست به دست در رسانه‌های اجتماعی و مجازی منتشر می‌کنند، مدتی از خریدن مرغ از بازار امتناع می‌کنند و در اصل چرخه تولید را به دلیل یک نگرانی بهداشتی بی‌جا دچار سکته می‌نمایند. تا زمانی که این سکته ناقص درمان شود و چرخه تولید به جای اول خود بازگردد، بسیاری از تولیدکنندگان ما دچار ضررهای هنگفتی شده‌اند، چه از نظر اقتصادی و چه از نظر ارتباطی و این مهم تنها معلول یک علت است و آن فقدان ارتباط مستقیم و دوسویه بدنه متولی بهداشت مردم با افراد جامعه است؛ یا در حالت دیگر این ارتباط برقرار می‌شود ولی دیر و بصورت ناقص برقرار می‌شود و این عکس‌العمل دیرهنگام موجب لوث شدن موضوع می‌گردد و اگر به‌سان آن تولیدکننده لبنیات که فرموده بود: «با شرافتم خلوص محصولاتم را تضمین می‌کنم» سازمان بارها و بارها تریاکی نبودن و هورمونی نبودن مرغ‌ها تضمین کند، جز با ناباوری مردم روبرو نخواهد بود.

پیشنهاد عملی نگارنده به سازمان دامپزشکی در حوزه علم دامپزشکی صراحتاً شامل موارد ذیل است:

1. برقراری ارتباط دوسویه متقابل و تعاملی با مردم و البته در مدت زمان معقول از رخداد حادثه بهداشتی و یا پخش شدن شایعات در جامعه که این رویه موجبات بازگشت و تقویت اعتماد مردم به بدنه سازمان دامپزشکی و همچنین بخش خصوصی آن را فراهم خواهد ساخت.

 2. اطلاع‌رسانی علمی و حرفه‌ای به فعالان حرفه دامپزشکی و واگذاری برخی مسئولیت‌ها به همکاران دامپزشک بخش خصوصی در زمینه ارتباط با جامعه و اقناع اجتماعی مردم و حتی هزینه نمودن اعتبارات دولتی در این زمینه.

 3. همکاری بخش تولید تحت نظارت سازمان دامپزشکی کشور در خصوص سرمایه‌گذاری در سیاست‌های اطلاع‌رسانی مورد نظر سازمان دامپزشکی کشور و سازمان نظام دامپزشکی، چرا که بهره‌بردار این سرمایه‌گذاری فقط و فقط خودشان خواهند بود (چنانکه به اذعان عزیزان تولیدکننده لبنیات در کشور، مصرف شیر در اثر یک شایعه 35 درصد کاهش داشته است؛ به داستان پالم نمی‌پردازیم که خود داستان مفصلی است).

 4. احترام به ارزش‌ها و تفکرات مردم: تمامی مردم در صورتی‌که احساس کنند به آنها احترام گذاشته شده است، نقش فعالی در حل مشکلات مشترک از خود نشان می‌دهند و بالعکس؛ به عبارت دیگر با دیدگاه حاکمیتی و همچنین دستوری نمی‌توان به مقابله با شایعات پرداخت و از مردم انتظار داشت که این لحن از بالا به پایین را درک نموده و به آن اعتماد کنند.

 5. خوداتکایی مردمی: بسیاری از مردم به محض روبرو شدن با یک رخداد، برنامه‌ریزی فردی برای این مشکلات می‌نمایند و همین نخریدن مرغ و شیر و یا لبنیات یکی از این برنامه‌ریزی‌ها می‌باشد (فارغ از درست یا غلط بودن آن) و در صورت مشارکت داده نشدن مردم در حل این رخدادها معمولاً تلاش‌های سازمانی به نتیجه دلخواه نخواهند رسید.

 6. استفاده از باور سه‌گانه (Technical Assistance Approach, Conflict Approach, Self-Help Approach) و اعطای قدرت به جوامع کوچک داخلی در جوامع بزرگ برای تسریع در حل مشکل و همچنین استفاده از قدرت مردم برای حل  و کنترل رخدادهایی که تاثیر چند وجهی مخرب دارند و به‌کارگیری مراحل ده‌گانه برای نیل به هدف: شناخت جامعه، گوش کردن به نیازهای اعضای جامعه، ایجاد همگرایی در جامعه، ارزیابی موجودیت‌ها و منابع، کمک به جامعه برای شناخت خطر اصلی، پیاده‌سازی برنامه اجتماعی مورد نظر، ارزیابی برنامه پیاده شده و بازنگری آن، مقابله با رخداد بهداشتی، تقویت بهداشت عمومی و ازدیاد طول عمر و کیفیت زندگی مردم جامعه.

 7. جلوگیری از قطع ارتباط اطلاع‌رسانی: شاید بجز خط ارتباطی غیر موثر 1512 که پیاده‌سازی آن بدون برنامه رها گردیده است، تنها منبع اطلاعاتی سازمان دامپزشکی کشور وب‌سایت اطلاع‌رسانی آن باشد که دست کمی از 1512 ندارد؛ به عبارت دیگر این وب‌سایت که اکنون بسیاری از قسمت‌های آن بجز صفحه اول به مدت بیش از یک سال در حال ساخت می‌باشد تا کنون بیش از چندین بار در مدیریت‌های مختلف سازمان دچار تغییر سیستم عامل خود شده است ولی سازمان فخیمه دامپزشکی به این موضوع توجه ننموده است که به‌روزرسانی تکنولوژی هرچند امری پسندیده است ولی نباید موجبات قطع ارتباط اطلاع‌رسانی و از میان رفتن مبانی ساخته شده قبلی را فراهم آورد و در بسیاری از موارد با همان تکنولوژی‌های ده سال قبل نیز می‌توان هنوز به نتیجه رسید و به نظر می‌رسد سازمان در این خصوص دست به یک به‌روزرسانی تمام‌نشدنی غیرضروری در خصوص پرتال اطلاع‌رسانی خود زده است.

ابداع پوست در آزمایشگاه با ترکیب ژن‌های انسان و خوک

ایرنا/ محققان چینی با استفاده از ترکیب جدیدی از ژن‌های انسان و خوک موفق به پرورش نمونه‌های پوستی در آزمایشگاه شده‌اند که امیدوارند از آن‌ها برای درمان قربانیان سوختگی و سایر افرادی که نیاز به پیوند پوست دارند، استفاده شود.

محققان قابلیت زیستن این نمونه های تخصصی را بر روی میمون های ماکائو آزمایش کردند.

به گفته پژوهشگران این نمونه پوست هیبریدی برای مدت ۲۵ روز در بدن یک میمون ماکائو زنده ماند و در این مدت هیچگونه نیازی به درمان اضافی برای سرکوب سیستم ایمنی بدن میزبان و جلوگیری از حمله آن به این نمونه نداشت.

به گفته محققان، این بهترین نتیجه‌ای است که تا کنون بدست آمده و انتظار دارند که این نمونه در بدن یک میزبان انسان مدت طولانی تری زنده بماند زیرا وجود ژن‌های انسانی می تواند به جلوگیری از بروز واکنش ایمنی کمک کند.

پژوهشگران برای ابداع این نمونه پوستی، هشت ژن خاص انسانی را به ژنوم خوک اضافه و سه ژن خوک را که به محرک های واکنش ایمنی متصل هستند، حذف کردند.

این ترکیب اختصاصی ژن های انسانی و خوک می‌تواند به محققان کمک کند تا یک چالش اساسی را که سال هاست برای ابداع اعضای آزمایشگاهی برای پیوند با آن روبرو هستند، دور بزنند.

از نظر کاربردپذیر بودن، خوک ها ساده‌ترین حیوان برای برداشت نمونه هستند، اما از آنجایی که خوک ها و انسان ها از نظر فیلوژنتیکی بهم نزدیک نیستند، سیستم ایمنی بدن میزبانان انسان غالباً به نمونه‌های تولید شده از دی.ان.ای خوک حمله می‌کند. البته با جداسازی و ویرایش ژن‌ها از هر دو گونه، می‌توان پیشرفت‌های اساسی در ثبات پیوند عضو ایجاد کرد.

ژن های انسانی معرفی شده در این نمونه ها احتمال پیوند بافت را با میزبان افزایش می‌دهد، در حالی که با حذف تعداد هدفمندی از ژن‌های خوک می‌توان محرک‌های شیمیایی را از بین برد که باعث می شوند سیستم ایمنی بدن میزبان را از بین ببرند و پیوندها را بکشنند.

دستیابی به این موفقیت جدید توسط CRISPR ، با یک تکنیک میکروسکوپی که در سال ۲۰۱۲ اختراع شد، امکان پذیر است و به محققان این امکان را می دهد که رشته‌های DNA را در نقاط خاص برش دهند، رشته‌های جدید DNA را معرفی و انتهای رشته‌های بریده شده را به هم متصل کنند.