سرنوشت تلخ حیوانات آزمایشگاهی

ایسنا/ وقتی استادش می‌خواهد یکی از موش‌های آزمایشگاهی را بُکشد، جا می‌خورد اما در اولین تجربه‌اش با حیوانات باید چنین کاری را انجام می‌داد زیرا همه پژوهشگران بعد از انجام آزمایش روی حیوانات باید آنها را از بین ببرند.

نخستین تجربه‌اش با حیوانات در مقطع کارشناسی اتفاق افتاده است. دوره کوتاهی آموزش می‌بیند که جزء واحدهای درسی به حساب نمی‌آمده است. اما وضعیت در مقطع کارشناسی ارشد فرق می‌کند و یک واحد درسی کار با حیوانات آزمایشگاهی وجود دارد که همه دانشجویان باید آن را بگذرانند.

او به شرطی حاضر می‌شود تجربیاتش را به اشتراک بگذارد که اسمش آورده نشود.

از طریق یکی از استادان دانشگاه شرایطی فراهم می‌شود تا او در مقطع کارشناسی به یک مرکز نگهداری از حیوانات مراجعه کند و کار با موش را یاد بگیرد: «زمانی که تعداد موش‌ها زیاد است و باید از آنها نمونه خون گرفته شود، کار را سخت می‌کند، زیرا باید به آنها رسیدگی هم بشود و این یکی از سخت‌ترین تجربه‌هایم بوده است. بهترین اتفاق، زمانی می‌افتد که نمونه‌گیری از موش‌ها تمام می‌شود.»

این پژوهشگر، دردناک‌ترین تجربه‌اش را در مقطع کارشناسی ارشد گذرانده است؛ زمانی که باید واحد کارگاه‌های آزمایشگاهی را پشت سر می‌گذاشته. او با یک خوکچه هندی کار می‌کرده: «در آن مقطع تعداد دانشجویان زیاد و تعداد حیوانات آزمایشگاهی کم بود. نخستین قدم برای کار کردن با یک حیوان آزمایشگاهی، مهار کردن آن است. حیوان در پروسه‌ای که همه دانشجویان می‌خواستند آن را مهار کنند، آسیب دیده بود و دیدن حیوانی که آسیب دیده، صحنه آزاردهنده‌ای بود.»

بسیاری از کسانی که وارد آزمایشگاه می‌شوند تا با حیوانات کار کنند، تجربه کافی ندارند. خود او هم زمانی که دوره طرحش را می‌گذرانده از تجربه قدیمی‌ترها استفاده کرده و بعد از آن مسئولیت کامل قفس‌ها را بر عهده گرفته است.

او معتقد است استانداردهای نگهداری یا برخورد با حیوانات آزمایشگاهی به افرادی که از حیوانات استفاده می‌کنند، بستگی دارد: «با توجه به تجربه‌هایی که در مقاطع مختلف کارشناسی و کارشناسی ارشد داشتم یا زمانی که طرحم را می‌گذراندم، مرکز نگهداری از حیوانات، ساختمانی جدا از ساختمان اصلی بخش‌های مختلف است و سعی می‌شود دمای مناسب برای نگهداری حیوانات یا روشنایی و خاموشی برای زندگی آنها رعایت شود اما خدمات تمیز کردن قفس حیوانات به بخش‌هایی که از حیوانات استفاده می‌کنند، بستگی دارد. در واقع استاندارد را افرادی که با حیوانات کار می‌کنند، رعایت می‌کنند. ممکن است استانداردهای تعریف‌شده‌ای باشد اما یک بخش آن را کمتر رعایت می‌کند و بخش دیگری آن را مو به مو پیش می‌برد. برخی از پژوهشگرها هنگام کار با حیوانات، مسائل بسیاری را در نظر می‌گیرند و برای برخی دیگر هم اهمیت چندانی ندارد».

حیوانات آزمایشگاهی بسته به جنس و وزن، قیمت‌های متفاوتی دارند. برای مثال قیمت هر موش «رَت» که دومین حیوان آزمایشگاهی محسوب می‌شود، ۲۵ هزار تومان است و می‌توان آن را از انیستیتو پاستور ایران خرید اما برای تهیه هر حیوان باید از یک هفته قبل تعداد، نوع، جنسیت و وزن آن را سفارش داد. موش‌هایی که برای آزمایش استفاده می‌شوند، کاملا پرورشی هستند. برخی پژوهشگران آزمایشاتشان را روی موش و برخی دیگر روی حیوانات دیگر مثل خرگوش و خوکچه هندی انجام می‌دهند. یک پژوهشگر می‌تواند این حیوانات را به تعدادی که برای مطالعات خود نیاز دارد، خریداری و استفاده کند.

وقتی که یک پژوهشگر کارش با یک حیوان تمام می‌شود، اجساد حیوانات را برچسب‌گذاری می‌کند و داخل کیسه می‌گذارد. اسم بخش، پژوهشگر، تاریخ و اینکه آزمایش عفونی روی حیوان انجام شده، همگی روی برچسب نوشته می‌شوند و داخل فریزری که مربوط به حیوانات است گذاشته می‌شود. اجساد حیوانات در دستگاه‌های مخصوص این کار سوزانده می‌شوند زیرا کارشناسی که مابقی کار را انجام می‌دهد متفاوت است و کار پژوهشگر بعد از گذاشتن حیوان در فریزر تمام می‌شود.

او درباره برخورد پژوهشگران با حیوانات آزمایشگاهی معتقد است: «وقتی یک پژوهشگر برای کارش از حیوانی که در اختیار دارد به درستی نگهداری نکند، ضرر اول به خودش و کارش می‌رسد. به همین دلیل برخی سعی می‌کنند از حیوانات مراقبت بسیاری کنند، غذای آنها را به صورت مرتب بدهند، قفسشان را تمیز کنند. در سیستمی که من تا کنون کار کرده‌ام، ندیدم دانشجو یا پژوهشگری برای برخورد نامناسب با حیوانات اخطار بگیرند یا جریمه شود. در کل، دانشجویان سعی می‌کنند بهترین عملکرد را با حیوانات داشته باشند زیرا کار خودشان بهتر پیش می‌رود. در غیر این صورت خودشان با مشکل روبه‌رو می‌شوند.»

به گفته این پژوهشگر، تعداد خانم‌ها نسبت به آقایان در آزمایشگاهی که او کار می‌کند بیشتر است و بعد از آزمایش، کشتن حیوان به همکاران آقا محول می‌شود. ممکن است در یک روز، چند گروه مختلف به حیوان آزمایشگاهی نیاز داشته باشند و در نهایت مجبور شوی در کمتر از یک ساعت بیش از ۲۰ حیوان بکشی و این موضوع مطمئنا کار راحتی نیست. البته کشتن حیوانات بستگی به افراد هم دارد زیرا برخی استادان هستند که این اتفاق را جزئی از کار پژوهشی خود می‌دانند که اجتناب‌ناپذیر است و باید آن را انجام داد اما برخی پژوهشگران ترجیح می‌دهند این کار را انجام ندهند.

او تا کنون تجربه کار در آزمایشگاه‌های خارج از کشور را نداشته اما درباره فضای آزمایشگاهی خارج از کشور زیاد شنیده‌ است: «یکی از دوستانم که در یکی از کشورهای آسیایی فعالیت داشت می‌گفت وقتی اعلام می‌کردیم برای انجام پروژه‌مان به ۱۰ موش نیاز داریم، بارها بازخواست می‌شدیم و از ما درباره تعداد موش‌هایی که درخواست کرده‌ایم، پرس‌وجو و درخواست می‌کردند اگر جا دارد آزمایش با تعداد حیوان کمتری انجام شود. آنها به این مسئله توجه زیادی نشان می‌دادند تا کمترین آسیب به حیوانات زده شود. اما در ایران سخت‌گیرهای این‌چنینی نسبت به خارج از کشور کمتر دیده می‌شود.»

سال‌هاست که در حوزه علم به آزمایش‌ها روی حیوانات اتکا می‌شود تا خطرات شیمیایی داروهای جدید انسانی و میزان خطر و عوارض آنها را برای سلامتی انسان برآورد کند. در حال حاضر سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا اعلام کرده که تمام آزمایشات روی پستانداران را تا سال ۲۰۳۵ از بین خواهد برد. برخی از کشورها مثل آمریکا بیش از چهار میلیون دلار به پنج دانشگاه می‌دهند تا روی یافتن یک روش جایگزین برای انجام آزمایش‌های علمی روی حیوانات تمرکز کنند.

غذای مناسب بچه ‌گربه‌ها

اگر بچه‌ گربه دندان‌های نیش‌اش در آمده و با لمس کردن مشخص است این بچه‌گربه یک ماه یا بیشتر سن دارد و می تواند غذای پوره را بخورد.

برای بچه‌گربه‌ها می‌توانید از سینه‌ی مرغ آب‌پز، ماهی بدون استخوان یا گوشت قرمز تکه شده به همراه کمی هویج یا کدو رنده شده که به صورت خمیر و پوره له شده و نرم و پخته است استفاده کنید. دو سوم غذا باید گوشت و پروتئین حیوانی باشد و یک سوم غذا آب و سبزیجات. این غذا باید بدون نمک، روغن یا ادویه آماده شود.

همراه با این غذا باید از ویتامین مخصوص گربه که به صورت قرص یا خمیر از پت‌شاپ‌ها قابل تهیه است استفاده کنید یا به بچه‌گربه غذای خشک یا کنسرو مخصوص و موجود در پت شاپ ها بدهید.

بچه‌گربه‌ها در کنار غذا باید ماست، شیر و پنیر به صورت روزانه مصرف کنند.

آب تازه همیشه و در طول شبانه‌روز باید در اختیار گربه قرار داشته باشد.

بچه‌گربه باید تا سه ماهگی حتما شیر یا منبعی از کلسیم را به صورت روزانه دریافت کند در غیر این صورت دچار کمبود کلسیم و مشکلات متعددی خواهد شد.

دوبار در هفته هم می توانید تخم‌مرغ آب‌پز له شده با شیر یا ماست به او بدهید.

بچه‌گربه‌ها هر چقدر که اشتها دارند و می‌خواهند باید غذا بخورند. از یک ماهگی تا سه ماهگی پنج الی شش وعده غذا می‌خورند که مقدار آن کم است و با بزرگ‌تر شدن مقدار آن افزایش پیدا می‌کند و از تعداد دفعات آن کم می‌شود. بعد از چهار ماهگی سه الی چهار وعده غذا برای آن‌ها مناسب است. 

نگران چاقی آن‌ها نباشید! بچه‌گربه‌ها تا یک سالگی رشد می‌کنند و سلامت بدن و تقویت سیستم ایمنی آن‌ها به نوع تغذیه‌ی آن‌ها در کودکی مرتبط است. 

گربه‌هایی که فقط غذای خشک مصرف کنند بعد‌ها دچار مشکلات مجاری ادراری و کلیوی خواهند شد. در کنار غذای خشک از کنسرو و غذای تر هم برای تعذیه گربه استفاده کنید.

❌هرگز به گربه‌ها استخوان ندهید.

استامینوفن، الکل، انگور، پیاز و سیر برای گربه‌ها سمی و کشنده است.

داروی جدید آنفلوآنزا که باعث مقاومت دارویی می‌شود

ایسنا/ محققان علوم پزشکی در آمریکا در بررسی‌های اخیر خود مشاهده کردند که نوعی داروی جدید آنفلوآنزا می‌تواند موجب بروز مقاومت دارویی در ویروس‌های این بیماری شود.

داروی جدید Xofluza که برای درمان برخی از انواع آنفلوآنزا تجویز می‌شود می‌تواند طی چند روز علائم این بیماری را از بین ببرد اما ممکن است جهش ویروسی را به دنبال داشته باشد و در نهایت به مقاومت دارویی در این ویروس‌ها منجر شود.

محققان با تاکید بر اینکه گونه‌های شایع ویروس آنفلوآنزا می‌توانند به سرعت در برابر داروهای آنتی‌بیوتیک مقاوم شوند، هشدار دادند: بیماران به ویژه والدین کودکانِ مبتلا باید نسبت به مقاومت دارویی هوشیار باشند.

محققان آمریکایی در بررسی جدید خود نمونه‌های ویروس آنفلوآنزا را از یک پسر ۱۱ ساله ژاپنی که ژانویه گذشته به این بیماری مبتلا شده و با مصرف داروی Xofluza تحت درمان قرار گرفته بود، بررسی کردند. اگرچه این بیماری با دریافت دارو بهبود اولیه پیدا کرد اما تب این پسربچه دوباره بازگشت و دو روز بعد نیز خواهرش به این بیماری مبتلا شد.

محققان آمریکایی DNA نمونه‌های آنفلوآنزای این خواهر و برادر را بررسی کرده و دریافتند که ویروس موجود در بدن خواهرِ این پسربچه جهش پیدا کرده و به داروی Xofluza مقاوم شده‌ است.

به گفته محققان این ویروس طی مراحل درمان مقاوم شده و از بدن این پسر به خواهرش منتقل شده‌ است.

اندازه‌گیری ضربان قلب نهنگ برای اولین بار: ۲ تپش در دقیقه

تیمی از محققان دانشگاه استنفورد برای نخستین بار نرخ ضربان قلب نهنگ را ثبت کرده اند. طی این پروژه اطلاعات جالبی در مورد این قابلیت های این پستاندار بزرگ در کنترل قلب و جریان خون به دست آمده است.

نهنگ های آبی بزرگترین جاندارانی هستند که زمین به خود دیده است. طول این پستانداران گاهی به ۳۰ متر و وزن آنها به ۱۷۳ تن می رسد که معادل وزن حدود ۳۰ فیل آفریقایی، بزرگترین جانور خشکی دنیا است.

شاید جثه غول پیکر نهنگ این تصور را به وجود بیاورد که به راحتی و با چسباندن یک سنسور می توان ضربان قلب آنها را اندازه گرفت اما پوست سخت و موجدار آنها حین غذا خوردن و فعالیت های دیگر مثل آکاردئون موج دار می شود، بنابرین احتمال کنده شدن حسگر بسیار بالاست.

محققان دانشگاه استنفورد پس از بررسی های اولیه یک سنسور الکتروکاردیوگرام طراحی کرده و محل مناسب برای چسباندن آن را نزدیک باله شنای چپ تعیین کردند. این سنسور مجهز به الکترود که با کاپ ساکشن به بدن وال چسبیده بود، توانست ماموریت خود را به خوبی انجام دهد.

سیگنال های حسگر نشان داد که قلب این غول دریایی زمانی که برای غذا خوردن به عمق ۱۵۰ تا ۲۰۰ متری می رود، با نرخ ۴ تا ۸ ضربان در دقیقه فعالیت می کند. نکته جالب این بود که نرخ ضربان قلب نهنگ گاهی تا ۲ ضربان در دقیقه هم افت می کند. دلیل این افت تلاش وال برای صرفه جویی در مصرف اکسیژن و باقی ماندن در عمق دریا برای مدت طولانی تر است.

زمانی که نهنگ کمی به سمت بالا جهش کرده و دهانش را برای بلعیدن حجم عظیمی از آب باز می کند، قلب با نرخ ۸ ضربان فعالیت می کند اما در  شیرجه مجدد ضربان به ۲ تا ۴ واحد در دقیقه می رسد. نهنگ پس از سیر شدن و بازگشت به سطح آب نیاز به تجدید ذخیره اکسیژن دارد و در نتیجه نرخ ضربان به ۲۵ تا ۲۷ واحد می رسد. زمانی هم که حرکت جانور در سطح دریا به ثبات می رسد، قلب با نرخی بین ۳۰ تا ۳۵ ضربان در دقیقه فعالیت می کند.

«ساشا هوکر»، از اعضای تیم تحقیقاتی این یافته را نشان دهنده انعطاف پذیری و توانایی شگفت انگیز نهنگ ها در کنترل ضربان قلب و جریان خون می داند.

منبع:gizmodo

رئیس نظام دامپزشکی استان البرز خواستار اختصاص سهمیه بنزین به اعضای سازمان نظام دامپزشکی شد (+ سند)

رئیس شورای نظام دامپزشکی استان البرز در نامه ای به استاندار این استان، ضمن اشاره به عملیاتی شدن سیاست سهمیه بندی بنزین و ضرورت طی نمودن مسافت های طولانی توسط اعضای سازمان نظام دامپزشکی به دلیل ویژگی های حرفه دامپزشکی، خواستار اختصاص سهمیه سوخت به اعضای این سازمان شد.

 

به گزارش حکیم مهر، متن این نامه به شرح زیر است: