آشنایی با رفتار شناسی اسب

طبیعت اسب برای چریدن در چراگاه و مرتع های بزرگ همراه با ویژگی هایی جهت نجات و فرار از خطر عجین شده است. بنابراین انسان جهت امنیت بیشتر و نشان دادن عکس العمل های ایمن تر نیازمند شناخت رفتار طبیعی اسب است. 

در گام اول ما نیازمندیم بدانیم که اسب در طبیعت به عنوان یک شکار محسوب می شود و اولین پاسخش در برابر هر چیز تحریک آمیزی فرار است. اسب ها می دانند که امنیتشان متکی برتواناییشان در ایجاد فاصله ما بین خود و آنچه خطر می انگارند است.

همانگونه که اسب به عنوان یک حیوان مورد شکار شناخته می شود انسان متقابلا یک شکارچی محسوب می گردد و متعاقبا زندگی را به گونه ای متفاوت از اسب می شناسد ودنبال می کند. خیلی ازکارها و رفتارهای طبیعی ما برای اسب می تواند بعنوان تهدید کننده ی بقا محسوب گردد.

انسان چه رفتارهای شکارچی گونه ای پیرامون اسب انجام می دهد؟

۱)همانند یک شکارچی چشمان مادر جلوی صورتمان است و ما یک نگاه مستقیم و تونل وار بر هر چه تمرکز کنیم داریم.ما اسب را معمولا با یک نگاه مستقیم و قوی و معمولا چشم در چشم دنبال میکنیم.این همان روش نگاه شکارچی به شکار در طبیعت است

۲)همانند یک شکارچی ما گاهی اوقات برای گرفتن اسب می خواهیم او را به دام بیاندازیم

انسان ها برای کار با اسب در شرایط و موقعیت خود اسب چه باید کنند؟

وقتی به اسبی نزدیک می شویم که اجازه نمی دهد راحت او را بگیریم نیازمند آن هستیم که غریزه شکارچی گونه خود را کنار گذاشته و بیشتر همانند یک شکار رفتار کنیم. به چشمان اسب خیره نشوید و مستقیم به سمت سر اسب حرکت نکنید اگر بیشتر از یک اسب در محوطه دارید به سمت یکی از آنهایی که به راحتی اجازه نزدیک شدن را به شما می دهد بروید و به نوازش کردن آن بپردازید بدون آنکه به اسب مورد نظر خود توجه کنید در بسیاری از مواقع از این کار بهترین پاسخ را می گیریم و اسب برای کنجکاوی و کشف موقعیت هم که شده خود را به ما نزدیک می کند. وقتی اسب نزدیک شد برای مهار و گرفتنش به هیچ وجه به سمت او نچرخید و نپرید بلکه کماکان برای مدتی به او کم محلی کنید.وقتی به اندازه ای به شما نزدیک شد که می توانستید نوازشش کنید به او نگاه نکنید فقط به آرامی دستتان را به او رسانده و نوازشش کنید.اگر همرا خود افسار حمل میکنید آن را به صورتی که کمتر دیده شود پشت شانه های خود بیندازید.

اگراسب کماکان تمایلی به گرفته شدن نشان نمی داد بقیه اسب ها را گرفته و در یک گروه دور هم نگه دارید و به اسبی که میخواهید او را بگیرد اجازه ایستادن پیش گروه را ندهید. اسب ها دوست دارند در گله بمانند و اگر شما او را دور کنید معمولا اجازه میدهد که برای بدست آوردن این امتیاز او  را بگیرید. در اجرا این کار باید صبور بوده و ممکن است دفعات متعددی طول بکشد.

معمولا کمی دور حصار دواندن بموقع و مناسب اسب می تواند او را در به دست آوردن اعتماد کافی کمک کند.

سطح انرژی شما تاثیر زیادی بر اسب دارد. اگر با یک اسب عصبی و بسیار تحرک پذیر کار می کنید سطح انرژی بدنتان را خیلی پایین نگه دارید به آرامی نفس

 کشیده و به آرامی حرکت کنید. سعی کنید به آهستگی و با آرامش به اسب نزدیک شوید و با حداقل انرژی جهت حرکت اسب را به دور حصار یا مانژ بگردانید اگر اسب سریعتر از آنچه شما می خواهید حرکت کند توقف کرده و در مرکز بایستید تا زمانی که سرعت اسب تا حد دلخواه شما پایین بیاید. ازطرف دیگر اگر اسب شما تنبل است شما باید برای گرفتن تحرک  از اسب سطح بالاتری از انرژی را به نمایش بگذارید.

بهترین حیوان خانگی برای نگهداری در خانه یا آپارتمان

این مطلب برای افرادی است که به دنبال حیوان خانگی هستند. به فهرست این حیوانات نگاهی بیندازید تا بهترین حیوان خانگی برای نگهداری در خانه یا آپارتمان را پیدا کنید.

۱. جوجه تیغی

جوجه تیغی به گروه جوندگان تعلق ندارد و عضوی از خانواده حیوانات حشره‌خوار به شمار می‌آید. جوجه تیغی‌ها اجتماعی نیستند. بنابراین این حیوان دچار اضطراب اجتماعی نمی‌شود و مناسب افرادی است که مسافرت می‌کنند.

جوجه تیغی برای افراد جوانی که نمی‌خواهند ۲۰ یا ۳۰ سال آینده خود را با حیوان خانگی بگذرانند خوب است زیرا عمر جوجه تیغی، ۵ تا ۷ سال است. جوجه تیغی رژیم غذایی راحتی مانند حشرات و میوه‌ها دارد. ممکن است جوجه تیغی کمی بد خلق باشد اما با رفتار مناسب، می‌توان آن را رام کرد. این حیوان برای بچه‌ها نیز عالی است زیرا مراقبت کردن از حیوانات کوچک برای بچه‌ها آسان است. فقط باید مکانی تمیز برای آن‌ها فراهم کرده و مدام فضولات آن‌ها را تخلیه کنید.

۲. سمورچه

سمورچه که گونه‌ای سنجاب است به مکانی متناسب با اندازه‌اش نیاز داد. یک قفس پرنده بلند برای آن‌ها مناسب است. اگرچه سمورچه، بهترین حیوان خانگی برای نگهداری کردن نیست اما از دیگر حیوانات خانگی عجیب و غریب، جذاب‌تر است.

۳. موش خاردار

موش خاردار یک حیوان خانگی کوچک است که شما باید یک رژیم غذایی همه‌چیزخوار، آکواریوم شیشه‌ای و یک چرخ ورزش ویژه برای او تهیه کنید.

همچنین، خوکچه پاتاگونیا نیز حیوان خانگی دوست داشتنی است که از موش خاردار بزرگ‌تر بوده و برای بیرون از خانه مناسب است. اگر یک خانه بزرگ و شبیه به مزرعه یا یک باغچه بزرگ با علف دارید، از این حیوان نگهداری کنید.

درواقع، گونه‌های مختلفی از جوندگان عجیب و غریب وجود دارد و برخی از آن‌ها مانند موش دوپا و موش گامبیایی در محیط زندگی شما یافت نمی‌شوند. بنابراین قبل از انتخاب آن‌ها به عنوان حیوان خانگی، مکان، زمانی که دارید و ویژگی‌های حیوان مورد نظر را در نظر بگیرید.

۴. همستر

همستر معمولا به دلیل اندازه کوچکی که دارد حیوان خانگی جیبی نیز گفته می‌شود. همسترها بسیار بامزه و دوست داشتنی هستند. مردم از سال ۱۹۳۰ شروع به نگهداری از همستر کردند زیرا مراقبت از آن‌‌ها آسان است و حیوانات محبوبی هستند. نوع معمول همستر شامل همستر طلایی یا همستر سوری که طول آن به ۱۷.۵ سانتی‌متر می‌رسد و همستر کوتوله روبرفسکی فقط ۵ سانتی‌متر طول دارد، می‌شود.

طول عمر همستر، ۲ یا ۳ سال است و در میان کودکان ۸ ساله و بزرگ‌تر محبوبیت دارد.  به هرحال، همستر، یک موجود شب‌زی است که از این نظر خیلی برای بچه‌های کوچک مناسب نیست

برای تغذیه همستر باید به آن‌ها آب تازه، قرص‌های خوراکی و تجاری موجود در بازار، میوه تازه، سبزیجات و پنیر بدهید.

برای محل زندگی و ورزش همستر باید قفس سیمی با قسمت زیری محکم، لوله همستر، چرخ و دیگر اسباب‌بازی‌ها بسازید. تکه‌های پارچه و کاغذ، فرش و رختخواب خوبی برای همستر است. اکثر همسترها دوست ندارند تنها زندگی کنند. اما به هرحال در میان جنس موافق، پرخاشگر می‌شوند.

توجه کنید که اگر ۲ همستر از جنس‌های مخالف داشته باشید، ممکن است خیلی زود دارای یک نوزاد همستر شوید زیرا بارداری همستر از ابتدا تا انتها فقط حدود دو هفته طول می‌کشد.

۵: مارمولک خانگی گکو

شاید وجود این جانور در فهرست بهترین حیوان خانگی برای نگهداری در خانه یا آپارتمان برایتان عجیب باشد اما باید گفت مارمولک گکو یک حیوان خانگی جالب است زیرا می‌تواند در شرایط خاص تغییر رنگ دهد. گکو معمولا خیلی خجالتی است اما اگر صبور باشید می‌توانید اعتماد آن را جلب کنید. به طور طبیعی یک گکو می‌تواند تا ۲۰ سال عمر کند. آن‌ها جیرجیرک، کرم و آب تازه می‌خورند. گکو برای کودکان ۱۰ سال و بالاتر مناسب است.

برای نگهداری و ورزش، یک تراریوم را در روز تا دمای ۷۵ تا ۸۵ درجه فارنهایت یا ۲۴ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد گرم کرده و شب‌ها کمی دما را کمتر کنید. تمرینات کم با یک تکه چوب یا سنگ برای‌شان خوب است.

۶. خرگوش

خرگوش، حیوان خانگی بامزه‌ای برای کودکان ۸ سال یا بالاتر است. هر وقت صدای‌شان کنید، به سمت‌تان می‌آیند. همچنین، برای نگهداری در خانه نیز بسیار خوب هستند. بیش از ۶۰ نوع خرگوش در دنیا وجود دارد که ویژگی‌ها، رنگ، اندازه، وزن و طول متفاوت دارند.

خرگوش‌ها به طور متوسط، ۵ تا ۱۰ سال عمر می‌کنند. غذای آن‌ها شامل سبزیجات تازه، قرص‌های خوراکی و آب تازه می‌شود.

برای نگهداری در خانه، فقط به قفس‌های خانگی با کف محکم و برای ورزش به موانعی برای پریدن نیاز دارند. برخی خرگوش‌ها برای تمرین با قلاده و افسار در بیرون از خانه تربیت شده‌اند.

۷. طوطی

از میان بهترین حیوان خانگی برای نگهداری در خانه یا آپارتمان ، طوطی شادترین، جذاب ترین و رنگی‌ترین حیوان است. حدود ۳۵۰ نوع طوطی، در رنگ‌های مختلف از سبز تا قرمز روشن، سیاه و خاکستری و با اندازه‌ای متفاوت از کوچک و حدود ۸ سانتی‌متر تا بزرگ و حدود ۱۰۰ سانتی‌متر وجود دارد. اگر به طوطی‌ها، مکان، حمام و توجه مثبت داده شود، حیوانات خانگی بسیار باهوشی خواهند شد و به صاحبان خود علاقه‌مند می‌شوند. درواقع، طوطی‌ها توانایی تقلید اصوات و صدای انسان را ندارد اما اگر تربیت شوند، می‌توانند صداهایی مانند پارس کردن سگ، میو کردن گربه یا حتی صدای زنگ تلفن را تقلید کنند.

طوطی‌ها بهترین دوست نیز هستند و اگر این نوع پرنده را پرورش دهید، می‌توانید تا ۸۰ سال نیز با آن زندگی کنید. همه افراد، هم نوجوانان و هم افراد بزرگسال می‌توانند از طوطی نگهداری کنند

طوطی‌ها، مخلوط دانه‌، میوه و سبزیجات تازه و آب تازه می‌خورند. همچنین، به محیط تمیز و بهداشتی و حمام آفتاب و حمام آب نیاز دارند.

برای نگهداری و تمرین، می‌توانید قفس‌های بزرگی برای‌شان سازید که بتوانند پرواز کنند. همچنین، فراموش نکنید که همیشه قفس آن‌ها را تمیز کرده و هر روز آب‌ آن‌ها را عوض کنید.

۸: موش خرما

بازیگوش، کنجکاو و پوشیده شده با خز، ویژگی‌های جذاب موش خرما هستند. این حیوان، اهل ماندن در یک جا نیست و گشتن و جستجو کردن را دوست دارد. این ویژگی، موش خرما را به یک حیوان موذی و شیطان تبدیل می‌کند. اگر یک موش خرما دارید، ممکن است با افرادی که به دیدن‌تان می‌آیند بدرفتار باشد و اگر آن افراد، موش خرما را به درستی در دست نگیرند، از دست آن‌ها بیرون می‌پرد.

طول عمر متوسط یک موش خرما بین ۵ تا ۸ سال است. موش خرما انتخاب خوبی برای بچه‌های ۱۲ سال و بزرگ‌تر است. این حیوان، قرص‌های خوراکی، غذای گربه و آب تازه می‌خورد.

ممکن است شما بخواهید یک قفس سیمی با کف محکم برای آن‌ها بسازید اما این حیوان دوست دارد به جای زندانی شدن در قفس، در خانه شما بچرخد. و اگر شما موش خرما داشته باشید می‌بینید که تمام گوشه‌ها و درزها را می‌گردد.

۹. ماهی بتا

ماهی بتا،  یک حیوان خانگی رنگارنگ است. دیدن حیوانات خانگی پس از یک روز سخت کاری یا بعد از درس خواندن می‌تواند ما را آرام کند. تنها چیزی که لازم دارید یک ظرف است. ماهی بتای سالم و با رنگ‌های نارنجی، قرمز، سبز و بنفش را انتخاب کنید. ماهی بتا، در کنار زیبایی خیره کننده‌ای که دارد، خیلی کوچک – حدود ۵ سانتی‌متر – است.

ماهی بتا به طور متوسط، ۳ سال عمر می‌کند. هر کسی که ماهی را به عنوان حیوان خانگی دوست دارد می‌تواند از ماهی بتا نگهداری کند. به ماهی بتا، غذاهای تجاری موجود در بازار را بدهید.

توجه داشته باشید که ماهی بتا به راحتی دچار باکتری و بیماری خطرناک می‌شود بنابراین آکواریوم را تمیز کنید، آب را تصفیه کنید و آب گرم  و  تازه بریزید. بهترین دما برای ماهی بتا، ۷۸ تا ۸۰ درجه فارنهایت ( حدود ۲۵ تا ۲۶ درجه سانتی‌گراد) است زیرا این نوع ماهی، بومی آب‌های گرمسیری کشورهای جنوب شرقی آسیاست.

۱۰. لاک‌پشت جعبه‌ای

داشتن یک حیوان خانگی مانند لاک‌پشت جعبه‌ای که خیلی کوچک و کند است و نمی‌تواند از شما جلو بزند خیلی خوب است. این لاک‌پشت با چادر زدن در خانه و با مخاطب‌هایی که از او تعریف می‌کنند خوشحال می‌شود. از میان انواع مختلف لاک‌پشت‌ها و خزندگان، لاک‌پشت‌های جعبه‌ای انتخاب خوبی برای طرفداران حیوانات خانگی هستند زیرا ظاهری زیبا و لاک‌هایی طرح‌دار و رنگی  دارند. البته در خوردن، بسیار سختگیرند. لاک‌پشت جعبه‌ای می‌تواند یک دوست واقعی باشد چرا که می‌تواند تا بیش از ۴۰ سال با شما زندگی کند. لاک‌پشت جعبه‌ای، انتخاب خوبی برای بچه‌های ۸ سال و بزرگ‌تر است. غذای لاک‌پشت جعبه‌ای، حشره، کرم‌های خاکی، سبزیجات، میوه و قرص‌های خوراکی تجاری هستند.

برای نگهداری و تمرین، لاک‌پشت جعبه‌ای به یک آکواریوم یا تراریوم که جای کافی داشته و دارای سنگ و جای نشستن باشد نیاز دارد. در مناطق خشک، برای آبرسانی می‌توانند لانه‌هایی در زیر زمین بسازند یا به آب‌های سطحی بروند. درواقع، لاک‌پشت جعبه‌ای به ورزش زیادی نیاز ندارد.

۱۱. گربه

توله گربه‌ها و  توله سگ‌ها، محبوب کودکان هستند. اما گربه‌ها نسبت به سگ‌ها به توجه و مراقبت کمتری نیاز دارند و البته بی‌نیاز به تعهد نیستند. به هرحال، گربه‌ها مانند سگ‌ها به ایمن‌سازی و آزمایش‌های دامپزشکی نیاز دارند. برخی افراد فکر می‌کنند گربه به دلیل فضای زندگی کمتری که نیاز دارد، نسبت به سگ‌ها انتخاب بهتری است. بهترین نژاد گربه، آبیسینیان (دوستانه و اجتماعی)، بورمس ( عاطفی و آرام)، بیرمن (آرام و خونسرد) و موکوتاه آمریکایی ( ارتباط خوب با سگ‌ها) هستند.

۱۲. سگ

برخی سگ‌ها برای نگهداری به عنوان حیوان خانگی مناسب نیستند و به تربیت، ورزش و آزمایش‌های دامپزشکی بیشتری نیاز دارند. اما سگ‌ها با هم متفاوت هستند، بنابراین نژادهای دوستانه، جذاب و باهوش مانند لابرادور، پاگ، سگ بازیاب طلایی، کتل استرالیایی  و کوکر اسپانیال را انتخاب کنید.

این ۱۲ مورد، بهترین حیوان خانگی برای نگهداری در خانه یا آپارتمان هستند. بر اساس علایق خود، حیوان خانگی مناسب را انتخاب کنید.

عوامل موفقیت در آزمون دکتری تخصصی دامپزشکی کدامند؟

مجله دامپزشکی بیطار منتشر کرد:

گفت‌وگو با «دکتر هاتف اسدی» رزیدنت بیماری‌های داخلی دام‌های کوچک دانشگاه شهید چمران اهواز/ عوامل موفقیت در آزمون دکتری تخصصی دامپزشکی کدامند؟

 

حکیم مهر: مجله دامپزشکی بیطار (فصلنامه انجمن علمی دانشجویی دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل) در شماره اخیر خود به گفتگو با «دکتر هاتف اسدی» فارغ التحصیل دکترای دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی بابل و رزیدنت بیماری های داخلی دام های کوچک دانشگاه شهید چمران اهواز پرداخت.

متن این گفتگو به شرح زیر است:

1- لطفا خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.

بنده، محمد (هاتف) اسدی ایرایی، متولد سال 1369 در شهرستان آمل، استان مازندران و ورودی سال 1389 رشته دکتری عمومی دامپزشکی دانشگاه آزاد واحد بابل که پس از طی دوران خدمت سربازی، موفق به قبولی در رشته دستیاری تخصصی طب داخلی حیوانات خانگی در دو دانشگاه شهید چمران اهواز و دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، به عنوان نفر اول قبولی در مجموع مصاحبه و آزمون کتبی شده ام.

2- سوابق علمی و پژوهشی و به طور کلی فعالیت های دانشجویی خود را شرح دهید.

در دوران دکتری عمومی به علت علاقه زیاد بنده به فعالیت پژوهشی اعم از اجرای طرح های تحقیقاتی و نوشتار مقالات، از ابتدای تحصیل در کلاس های آموزشی این دو بخش از حوزه پژوهش در اقصی نقاط کشور شرکت کردم و توانستم پس از کسب دانش و مهارت مربوطه در این زمینه ها، اولین مقاله خود را در ترم سه دانشگاه نوشته و به چاپ برسانم. ماحصل این روند در طی شش سال دکتری عمومی شامل چاپ 5 مقاله بین المللی ISI  ،  8 مقاله علمی و پژوهشی به زبان های فارسی و انگلیسی و 29 مقاله به صورت پوستر و سخنرانی در کنگره ها، جشنواره ها و مجامع علمی دامپزشکی و پزشکی بوده است.

در کنار این حوزه با توجه به علاقه بنده به زبان انگلیسی و نوشتار، تصمیم به ترجمه نخستین کتاب تغذیه سگ سانان و گربه سانان کشور گرفته ام که جلد نخست آن در سال 95 به همراه دو همکار بنده جنابان دکتر آریا حاجتی و دکتر رضا امانی به چاپ رسیده و مورد توجه علاقمندان این حوزه از دانش گسترده طب داخلی حیوانات خانگی قرار گرفت که به امید خداوند و درخواست علاقمندان، جلد دوم این کتاب نیز به زودی روانه بازار خواهد شد.

در حوزه علمی و آموزشی در دوره دکترای عمومی در سال های تحصیلی 9۴ - 93 به عنوان نفر اول پژوهشی دانشکده و در سال 95 مفتخر به کسب مقام دانشجوی برتر دانشگاه در بین دانشکده های مختلف دانشگاه گردیدم که این جایگاه ها را مدیون اساتید فعال خود در حوزه پژوهشی و آموزشی می دانم. در این حوزه در سال 9۴ به عنوان دبیر علمی انجمن علمی دانشکده و عضو فعال باشگاه پژوهشگران و نخبگان جوان پس از طی مرحله عضو عادی انتخاب گشتم.

3- از چه زمانی و روزی چند ساعت مطالعه برای امتحان داشتید؟

شروع علاقمندی و مطالعه بنده در حوزه طب داخلی حیوانات خانگی تقریباً از سال سوم تحصیلی ام به شکل پراکنده بوده است ولی به شکل متمرکز و برای آزمون دستیاری از حدود یک سال قبل از تاریخ آزمون، شروع به خواندن مطالب تخصصی کردم که این روند در روزهای نخست از روزی ۴ - 3 ساعت و با نزدیک شدن به امتحان و با توجه به برنامه ریزی شخصی و خصوصیات فردی هر شخص که مختص خود آن شخص است، به این ساعات اضافه گردید و تا روزی 13 - 12 ساعت در هفته های آخر ختم گردید. که باز هم متذکر می شوم این ساعات برای هر فرد متفاوت است و وحی منزل نمی باشد ولی با توجه به حجم بالای مطالب و سختی آن، این میزان ساعت مطالعه واقعا نیاز است.

4- آیا تحصیل همزمان دوره عمومی و مطالعه برای امتحان تخصص امکان پذیر است؟

بله، چون اگر هدف و رشته مورد نظر از قبل مشخص شود، کاملا در راستای دروس دوران عمومی می توان با تمرکز بر دروس مورد نظر و وقت بیشتری برای آنها گذاشتن، به خواندن مطالب پرداخت و علاوه بر این در ترم های انتهایی دکتری عمومی وقت بیشتری وجود دارد که فرصت مناسبی است برای مطالعه دروس اختصاصی مورد نظری که در آزمون دستیاری خواهد آمد.

5- در مصاحبه کدام دانشگاه شرکت کردید؟

دانشگاه شهید چمران اهواز و دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات

6- سوالات مصاحبه بیشتر چه بودند؟

در اصل به سه بخش سوالات علمی، پژوهشی و خصوصیات فردی تقسیم می شود که سوالات علمی در هر دانشگاه با توجه به علاقه اساتید آن بخش تعیین می گردد. به طور مثال اگر یک استاد علاقه به بیماریهای پوست داشته باشد، احتمالا در زمان مصاحبه سوالاتی با موضوع پوست و مو خواهد پرسید.

در مبحث پژوهشی، درباره نوع نقش فرد در این حیطه، اعم از این که بیشتر در بخش نوشتار فعال بوده اید یا انجام کارهای عملی و در بخش خصوصیات فردی که انواع سوالات مانند: شغل، خانواده، محل زندگی، مسکن که در رابطه با دانشگاه آزاد، میزان تمکن مالی و تذکر مبنی بر اینکه در دوران رزیدنتی باید در بخش مربوطه بیمارستان حضور کامل داشته باشید که معمولا این مبحث مربوط به دانشگاه سراسری است. پاسخ به این بخش از این سوالات باید معقول و مورد نظر اساتید مورد مصاحبه باشد.

7- تاثیر سوابق علمی، مقالات و موضوع پایان نامه بر مصاحبه و پذیرفته شدن چگونه است؟

بسیار زیاد می باشد؛ به نحوی که کاملا می توانید با وجود نداشتن رتبه های یک تا سه، در مجموع مصاحبه و کتبی رتبه نخست را کسب کنید. در این مسیر حتما پایان نامه در راستای رشته انتخابی برای آزمون ورودی باشد و مقالات نیز به همین سبک. البته در دوران عمومی انتظار بر عمومی کار کردن است ولی با محوریت تعداد مقالات بیشتر در زمینه تخصصی رشته مربوطه.

8- افراد موثر در پذیرفته شدن شما در آزمون چه کسانی بودند؟

اولین شخص، شخصیت خودتان است که مربوط به دو نوع شخصیت علمی و پژوهشی و برخوردتان در روز مصاحبه است. استفاده از اساتید مشهور و اساتیدی که در آینده در مصاحبه شرکت دارند در رشته تخصصی خودتان در امور پایان نامه بسیار موثر است.

9- منابع مورد مطالعه شما برای آزمون چه بود؟

برای شرکت در آزمون دستیاری طب حیوانات خانگی بهتر است از کتب منابع طب داخلی که شامل نلسون، اتینجر، مولر، گرین و غیره است، استفاده شود ولی به علت حجم بالا و نداشتن تبحر کافی در خواندن این کتب در دانشجویان عمومی، بهتر است از جزوات به روز دانشگاه های مادر کشور که در این رشته رزیدنت می پذیرند، مانند دانشگاه تهران، اهواز و مشهد، استفاده شود. در کنار این منابع از کتب فارسی طب داخلی نیز می توان کمک گرفت.

10- توصیه شما به دانشجویان دوره عمومی درباره انتخاب تخصص و شرکت در امتحان تخصص چیست؟

انتخاب رشته مورد نظر یک امر کاملا شخصی است که به نظر بنده باید با علاقه کامل نسبت به رشته انتخابی صورت گیرد زیرا برای قبولی باید علاوه بر وقت گذاشتن برای خواندن حجم مطالب بالا، علاقه وافری داشت که مطالب کاملا درک شود و این علاقه از سخت بودن حجم بالا بکاهد. البته فاکتورهای دیگر شامل میزان سختی و آسانی در قبولی رشته مورد نظر یا میزان ظرفیت پذیرش آن است که برای طب حیوانات خانگی این میزان بین 3 الی 6 نفر در سال در دانشگاه های سراسری است.

فاکتور بعدی ترسیم یک آینده شغلی در رابطه با انتخاب رشته مورد نظر در منطقه زندگی خودتان، کشور و جهان است که مهمترین بخش آن همین است که بدانید هدفتان از خواندن تخصص چیست. در رابطه با شرکت در آزمون دستیاری، علاوه بر احاطه کامل بر دروس اختصاصی، مطالعه دروس عمومی مانند زبان و استعداد تحصیلی است که در سالیان اخیر نقش بسزایی در کسب رتبه های برتر داشته است و به نوعی یک نوع تکنیک برای کسب رتبه عالی شده است. بطور مثال رتبه اول با درصد اختصاصی ۴0 درصد، زبان 90 درصد و استعداد 70 درصد بوده است ولی نفر هشتم درصد اختصاصی 60 درصد، زبان 20 درصد و استعداد 10 درصد بوده است. زیرا با توجه به ضریب بالای دروس اختصاصی، این دروس عمومی اند که تراز بالایی به فرد می دهد که باعث بهتر شدن رتبه شخص می گردد مانند درس عربی در کنکور سراسری.

11- کلام آخر...

جامعه حال حاضر و آینده طب داخلی حیوانات خانگی هر روز به سمت پیشرفت و استفاده از روش های جدید در تشخیص می رود و هم جامعه عمومی و هم جامعه دامپزشکی نیاز به افراد متخصص به همراه علم روز دارد. اگر قصد ادامه فعالیت در این رشته را دارید، حتما سعی بر اخذ تخصص های بالینی و حتی پاراکلینیکال داشته باشید زیرا امروزه به طور نمونه رادیولوژیست ها و کلینیکال پاتولوژیست ها به عنوان دو بازوی اصلی طب داخلی حیوانات خانگی در تشخیص درست و دقیق می باشند. دوران آزمون و خطا کردن و یاد گرفتن مطالب در درمانگاه ها و سوء استفاده از عدم آگاهی مردم عامه از علم تخصصی به پایان رسیده است و بهتر است با علم و تخصص کافی و آگاهی دادن به مردم و صاحبان حیوانات خانگی که حیوانات برای ما و آنها مانند یک فرزند ارزشمند هستند، راه پیشرفت خود در این رشته را طی کنیم و سلامت این مخلوقات خدا و رضایت صاحبانشان را که آرزوی قلبی همه ماست را به ارمغان بیاوریم.

مصاحبه: محمد مهدی یزدانی رستم

عمر یک گربه چقدر است؟

تا به حال به این فکر کرده‌اید، که گربه‌ها چقدر عمر می‌کنند؟ اصلاً تا به حال با یک گربه پیر و خسته مواجه شده‌اید؟ اگر درباره طول عمر گربه ها مطالعه کرده باشید، حتما شنیده‌اید، که هر یک سال از عمر ما انسان‌ها برابر با هفت سال از عمر گربه‌هاست. اما همین ابتدای کار باید به شما بگوییم، که این باور رایج کاملا غلط و بی‌پایه و اساس است.

خب، حالا شاید موضوع طول عمر گربه ها و عوامل موثر بر کوتاه و طولانی شدن عمر آن‌ها، کمی برای‌تان جذاب‌تر شده باشد. پس بیایید درباره مهم‌ترین واقعیت زندگی گربه‌ ها، یعنی سن آن‌ها صحبت کنیم. برای صحبت کردن درباره سن گربه‌ها و مقایسه سنی آن‌ها با انسان، به کمی استعداد ریاضی احتیاج داریم.

مقایسه طول عمر گربه و انسان

گربه‌ها در یک سال اول زندگی خودشان، به سنی می‌رسند که معادل آن در انسان‌ها ۱۵ سالگی است. یعنی اگر بخواهیم سن گربه ها را با انسان مقایسه کنیم، یک سالِ اول گربه‌ای معادل ۱۵ سالِ اول انسانی است. شاید الان با خودتان فکر می‌کنید، که حتماً 2 سالگی هر گربه برابر با 30 سالگی یک انسان است. اما اشتباه می‌کنید!

در واقع رشد سنی گربه‌ها در سال دوم زندگی‌شان کندتر می‌شود. به این ترتیب، از نظر سنی، هر گربه 2 ساله به اندازه یک انسان 24 ساله عمر کرده است.

این نسبت سنی پس از 2 ساله شدن گربه‌ها به اندازه قابل توجهی کاهش می‌یابد. بنابراین هر یک سال تقویمی، برابر با گذشتن 4 سال از عمر گربه‌هاست. اگر بخواهیم سن یک گربه 5 ساله را با سن انسان مقایسه کنیم؛ یک گربه 5 ساله حدودا با یک انسان 36 ساله همسن می‌شود.

البته طبیعی است، که گربه‌های خیابانی، طول عمر کمتری نسبت به گربه‌های خانگی دارند. اما عوامل مختلف بسیار زیادی وجود دارد، که در کمتر یا بیشتر شدن عمر زندگی گربه‌ها موثر است.

در ادامه درباره عواملی که بر طول عمر گربه ها موثر است،‌ صحبت خواهیم کرد. اما پیش از آن بهتر است درباره شاخصه‌های سنی گربه در زمان‌های مختلف حرف بزنیم.

نشانه‌هایی برای تشخیص سن گربه ها

اگر یک روز یک بچه گربه بامزه، مانند یک معجزه بر سر راه شما قرار بگیرد و دنبال شما راه بیفتد، چه کار می‌کنید؟ احتمالاً ممکن است، اول دنبال مادرش بگردید. اما اگر مادری در کار نبود چه؟ اگر از آن دسته افرادی نباشید، که از گربه‌ها می‌ترسید، به احتمال زیاد تصمیم می‌گیرید او را به سرپرستی قبول کنید.

شاید برای‌تان جالب باشد که بعد از برخورد با یک گربه بامزه، بتوانید سن او را تشخیص دهید. هر چند که تشخیص سن گربه‌ها توسط دامپزشک متخصص، بسیار دقیق‌تر صورت می‌گیرد، اما نشانه‌هایی هم وجود دارد، که تشخیص سن گربه را برای هر فردی امکان‌پذیر می‌کند.

نشانهً اول: دندان‌های گربه‌ها

دندان‌های گربه ها، یک شاخص عالی برای تشخیص سن آن‌ها است. معمولا در گربه‌های خانگی، اگر صاحب گربه‌ها در مسواک زدن برای آن‌ها تنبلی به خرج داده باشد، رنگ دندان‌های گربه تغییر می‌کند. در این شرایط هر چه سن گربه بالاتر برود، رنگ دندان‌هایش زردتر می‌شود.

دندان‌ها در بچه گربه‌های تازه متولد شده، بین دو تا چهار هفته اول درمی‌آیند. گربه‌ها در چهار ماهگی دیگر همه دندان‌های‌شان درآمده است. به این ترتیب وقتی که گربه‌ای را به سرپرستی می‌گیرید، دهان او را باز کنید. اگر با ردیفی کامل از دندان‌هایی سفید مواجه شدید، بنابراین گربه بین 6 ماه تا یک سال سن دارد.

گربه‌های بین یک تا دو سال، احتمالا چند دندان زرد در بین دندان‌های‌شان دارند. همچنین اگر تقریبا تمام دندان‌های گربه زرد شده باشد، احتمالا گربه بین ۳ تا ۵ سال است. اگر گربه چند دندان در دهان ندارد و بعضی از دندان‌های او از بین رفته‌اند، احتمالا یک گربه بالغ و کامل در آغوش شما قرار گرفته است.

نشانه دوم:‌ اندام و هیکل گربه‌ها

هر چه گربه‌ها جوان‌تر باشند، عضلات بیشتری در بدن آن‌ها وجود دارد و به همین خاطر جنب و جوش بیشتری دارند. گربه‌های پیرتر معمولا چربی اضافه‌تر و پوست افتاده‌تری در اطراف شانه‌های خود دارند.

نشانه سوم:‌ موهای گربه‌ها

یکی دیگر از شرایط گربه‌ها که همراه با افزایش سن‌شان تغییر می‌کند، وضعیت موهای بدن آن‌ها است. بچه گربه‌ها و گربه‌های جوان‌تر معمولا موهایی نرم و زیبا دارند.

هر چه سن گربه‌ها بالاتر می‌رود، موهای آن‌ها زخیم‌تر و خشن‌تر می‌شود. در برخی گربه‌ها، با افزایش سن، احتمال سفید یا خاکستری شدن موها وجود دارد.

نشانه چهارم: چشمان گربه ها

چشم‌های شفاف و روشن و بدون اشک، معمولا متعلق به گربه‌های جوان است. گربه‌هایی که سن کمتری دارند، هیچ هاله‌ای در چشم آن‌ها دیده نمی‌شود. عدسی چشم گربه‌های جوان نیز معمولا واضح‌تر است. اما گربه‌های پیرتر دارای چشمانی هاله‌دار دارند. عنبیه چشمان بعضی از آن‌ها حالت دندانه‌دار دارد. بعضی از گربه‌های پیر نیز چشمان‌شان به دلیل دعوا یا بیماری تخلیه شده است.

گربه ها چند سال عمر می‌کنند؟

به طور کلی گربه‌ها نسبت به سایر حیوانات خانگی عمر طولانی‌تری دارند. البته طولانی شدن عمر آن‌ها کاملا بستگی به شرایط ژنتیکی و نحوۀ نگهداری از آن‌ها دارد.

در دنیا گربه‌هایی وجود داشته‌اند که تا ۳۰ سال نیز عمر کرده‌اند. اما عمر معمول گربه‌های خانگی بین ۱۲ تا ۱۸ سال است. البته بسیاری از آن‌ها تا ۲۰ سال هم عمر می‌کنند.

گربه‌های خیابانی معمولا عمر کوتاه‌تری دارند. شرایط زندگی آن‌ها به سبکی است، که بیشتر از گربه‌های خانگی با عوامل خطرآفرین مواجه می‌شوند. اغلب گربه‌های خیابانی تنها ۲ تا ۵ سال عمر می‌کنند.

چه عواملی باعث طولانی‌تر شدن عمر گربه‌ها می‌شود؟

ممکن است، گاهی اوقات آرزو کنید که ای کاش گربه شما عمر طولانی‌تری داشته باشد و مدت زمان بیشتری در کنار شما زندگی کند. البته احتمالا دوست کوچولوی شما، به تنهایی توانایی فراهم کردن عمر طولانی‌تری برای خودش نداشته باشد، اما خبر خوب این است که شما می‌توانید باعث طولانی‌تر شدن عمر گربه کوچولوی‌تان شوید.

حتما الان می‌پرسید، برای طولانی‌تر شدن عمر گربه خود باید چه کنید؟ جالب است بدانید، که برای طولانی‌تر شدن عمر گربه‌های عزیزتان، تنها لازم است موارد آسانی را رعایت کنید. با رعایت این کارها می‌توانید به سال‌های عمر گربه‌ دلبندتان اضافه کنید.

در ادامه، عواملی را بررسی می‌کنیم، که رعایت آن‌ها باعث افزایش طول عمر زندگی گربه‌تان می‌شود.

برنامه غذایی گربه خود را تنظیم کنید

همواره باید اطمینان حاصل کنید، که رژیم غذایی گربه خانگی شما شامل تمام مواد مغذی لازم برای رشد او و بزرگ و قوی شدنش است. معمولا استفاده از غذاها و خوراکی‌های تولید شده توسط کارخانه‌ها، بهترین، امن‌ترین و مناسب‌ترین نوع برای پت‌های خانگی شما به حساب می‌آیند. 

از چاقی گربۀ خود جلوگیری کنید

گربه‌ها معمولا تمایل زیادی به خوردن غذا دارند. برای آنکه طول عمر گربه شما طولانی شود، باید از چاق شدن او جلوگیری کنید. به همین منظور بهتر است مطمئن شوید، که گربه‌تان روزانه بیش از ۵ تا ۱۰ کالری اضافه‌تر از برنامه تغذیه‌ای خود استفاده نمی‌کند. هر چند، این کار ممکن است دشوار باشد و نیاز به شخصی دارد، که همیشه حواسش به گربه‌ها باشد، اما باز هم ارزشش را دارد. چاقی حقیقتا باعث کاهش طول عمر گربه‌ها می‌شود. 

آب کافی در دسترس گربۀ خود قرار دهید

بدن گربه‌ها نباید دچار کمبود آب شود. کمبود آب باعث می‌شود که گربه‌ها به بیماری‌های ادراری دچار شوند. برای طولانی‌تر شدن عمر گربه خود بهتر است، مطمئن شوید که از منبع آب تمیزی تغذیه می‌کند. باید آب کافی برای گربه خود فراهم کنید و در صورتی که خودش برای نوشیدن آب اقدام نمی‌کرد، آب را به او بنوشانید. برای این کار بیشتر از ظرف‌هایی استفاده کنید، که گربه‌ها به آن‌ها علاقمند هستند. 

به برنامۀ واکسیناسیون گربۀ خود توجه کنید

گربه خانگی شما باید همه واکسن‌های لازم را دریافت کند. برخی واکسن‌ها نیز هر چند وقت یک بار باید به طور مجدد به گربه‌ها زده شود. واکسن‌هایی نیز وجود دارد که دامپزشکان براساس نیاز گربه و با توجه به شرایط زندگی‌، برایش تجویز می‌کنند. توجه به برنامه واکسن‌های گربه باعث سلامت‌تر ماندن و طولانی‌تر شدن عمر او خواهد شد.

به سلامت دندان‌های گربه خود توجه داشته باشید

سلامت عمومی گربه‌ها بسیار مهم است. رسیدگی به دندان‌ها نیز بخشی از سلامت عمومی آن‌ها به حساب می‌آید. لثه‌ گربه‌ها، یکی از اعضای حساس بدن آن‌ها به حساب می‌آید. بنابراین عدم رسیدگی به دندان‌های آن‌ها باعث می‌شود که دچار بیماری‌ها و عفونت‌های لثه شوند. برای طولانی‌تر شدن عمر گربه‌های خود، باید به دندان‌های آن‌ها رسیدگی کنید و با استفاده از مسواک و خمیردندان مخصوص گربه‌ها، دندان‌های‌شان را مسواک بزنید.

وضعیت سلامت گربۀ خود را دائماً مورد بررسی قرار دهید

برای اطمینان از سلامت گربه‌ها، بهتر است به طور منظم گربه‌های خود را نزد دامپزشک ببرید. بررسی‌ها و رسیدگی‌های ماهانه و سالانه می‌تواند، شما را از مشکلات احتمالی که گربه‌ها به آن دچار می‌شوند، زودتر آگاه کند. برای سلامت بیشتر گربه‌های خانگی خود، از دامپزشک مطمئنی راهنمایی و مشاوره بگیرید. با این کار، از بیمار شدن پت‌های خانگی خود پیشگیری می‌کنید، یا در صورت بروز هرگونه بیماری جدیدی، خیلی زود می‌توانید برای درمان آن‌ها اقدام کنید. 

به موهای گربۀ خود توجه ویژه داشته باشید

اگر بچه گربه شما استفراغ می‌کند، ممکن است دلیل آن، موهای جمع شده در معده‌اش باشد. برخی حیوانات مانند گربه، با عارضه‌ای به نام هیربال مواجه می‌شوند. هیربال در واقع حجم گلوله جمع شده‌ای از مو است، که در معده گربه می‌ماند. این مشکل برای حیواناتی رخ می‌دهد، که بدن‌شان مو دارد و عادت به لیسیدن خودشان دارند. 

خوشبختانه راهکارهایی برای جلوگیری کردن از مشکلات هیربال در گربه‌ها وجود دارد. برای رفع این عارضه، می‌توانید به طور منظم از داروهای ملین استفاده کنید. همچنین با شانه کردن روزانه موهای او، می‌توانید از بروز هیربال در گربه قشنگ‌تان جلوگیری کنید. گربه‌ها شانه شدن موهای‌شان را بسیار دوست دارند و از این کار استقبال می‌کنند.

از گربۀ خود را بیشتر در محیط خانه نگهداری کنید

برای آنکه طول عمر پت شما بیشتر شود، باید از او در داخل خانه نگهداری کنید. گربه‌ها در خانه می‌توانند زندگی طولانی، مطمئن و ایمنی داشته باشند. اگر گربه‌ها بیرون از خانه نگهداری شوند، سرگردان می‌شوند و همین سرگردانی باعث آسیب دیدن‌شان خواهد شد. همچنین خطر ابتلا به عفونت‌ها و آفت‌ها در فضای باز برای گربه‌ها بیشتر است. علاوه بر این‌ها، احتمال درگیری گربه‌های خارج از خانه، با سایر حیوانات وجود دارد. پس برای طول عمر بیشتر گربه‌های‌تان، لازم است که آن‌ها را در خانه نگهداری کنید.

ویتامین‌های لازم را در برنامۀ غذایی آن‌ها قرار دهید

مصرف ویتامین‌های مختلف برای گربه‌ها ضروری است. اگر حیوان خانگی شما دچار کمبود ویتامین A یا D باشد، حتما باید از مکمل‌های مخصوص گربه برای تامین کمبود پت خانگی خود استفاده کنید. نداشتن کمبود ویتامین و بهره‌گیری بیشتر از منابع سرشار از ویتامین، به گربه‌ها کمک می‌کند که عمر طولانی‌تری را تجربه کنند.

از اسباب‌بازی‌ها برای افزایش شادابی گربۀ خود استفاده کنید

اسباب‌بازی‌ها تنها برای سرگرمی گربه‌های خانگی ساخته نشده‌اند. گربه‌ها برای سلامت بیشتر نیاز به تحرک و جنب و جوش دارند. بازی کردن با اسباب‌بازی‌های مخصوص در واقع نوعی ورزش برای گربه‌ها به حساب می‌آید. این کار همچنین به سلامت روحی آن‌ها کمک می‌کند و باعث ایجاد درک و تعاملات مثبت در وجودشان می‌شود. پس برای سلامت روحیه و طولانی‌تر شدن عمر گربه‌های خود، اسباب‌بازی‌های مختلفی در اختیار آن‌ها قرار دهید.

https://www.petbaan.com

در حال حاضر دامپزشکی به لحاظ قانونی، تشکیلاتی، اداری و مالی دارای استقلال است.

رئیس سازمان دامپزشکی کشور:

در حال حاضر دامپزشکی به لحاظ قانونی، تشکیلاتی، اداری و مالی دارای استقلال است و اعتقادی به وجود مشکل در حوزه اشتغال دامپزشکی ندارم.

حکیم مهر: رئیس سازمان دامپزشکی کشور در جمع دانشجویان دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد گفت: ارکان نظام بدون توجه به دامپزشکی قادر به حیات نیستند .

به گزارش حکیم مهر به نقل از روابط عمومی اداره کل دامپزشکی استان خراسان رضوی، «دکتر علیرضا رفیعی پور» افزود: خوشحال هستم در هفته دامپزشکی در بین جمع فعال و پویای دانشجویان این رشته هستم و سپس با طرح این سوال که «مهم ترین مطالبه دانشجویان دامپزشکی چیست؟»، به ارائه مطالب خود پرداخت.

وی عنوان داشت: در حال حاضر دامپزشکی به لحاظ قانونی، تشکیلاتی، اداری و مالی دارای استقلال است و بایستی از این مزیت به بهترین شکل بهره برداری درست کنیم.

رفیعی پور گفت: ارکان اجتماعی و امنیتی نظام از قبیل وزارتخانه های بهداشت و جهاد کشاورزی، محیط زیست، نیروهای نظامی و… نمی توانند بدون توجه به خانواده دامپزشکی به حیات خود ادامه دهند و همه از علم دامپزشکی منتفع هستند.

وی افزود: تنها حرفه ای که تضمین دهنده فعالیت ها و خدمات خود است، دامپزشکی است‌.

رفیعی پور اعلام داشت: اعتقادی به وجود مشکل در حوزه اشتغال دامپزشکی ندارم چرا که هنوز به مراکز رشد و تولید فناوری های نوین وارد نشده ایم و اعتقاد دارم در زمینه تولید، نیاز به مدیران بهداشتی داریم و چه خوب است تولیدکننده ما هم از علم دامپزشکی برخوردار باشد و دامپزشکان نیز در نقش یک تولید کننده، دامدار، مرغدار و کارآفرین باشند و همواره نباید چشم به استخدام در بخش های دولتی و آموزشی داشته باشیم.

او عنوان داشت: به جای تمرکز بر درمان باید بر ارتقای سطح کیفی و کمی تولید و افزایش بهره وری فارم ها تمرکز کنیم تا اشتغال ایجاد شود؛ دانشجویان کیفی و با بنیه علمی بالا هیچ گاه بیکار نخواهند ماند.

رییس سازمان دامپزشکی کشور افزود: هنوز سند مدونی که نشان دهد دامپزشکی در کدام حوزه ها می تواند اشتغال ایجاد کند نداریم و اطلاعات در این زمینه به صورت عام و کلی هست و نه تخصصی و مستند به آمار و اطلاعات، لذا دانشجویان می توانند در تدوین این سند ما را کمک کنند.

در پایان این مراسم دکتر رفیعی پور به سوالات اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشکده دامپزشکی مشهد پاسخ داد.