انتخاب نماینده جدید وزارت جهاد کشاورزی در شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی

وزیر جهاد کشاورزی در حکمی دکتر علی صفر ماکنعلی، معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی کشور را به عنوان نماینده جدید وزارت جهاد کشاورزی در شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی انتخاب کرد.

پیش تر دکتر حسینعلی عرب به عنوان یکی از نمایندگان وزارت جهاد کشاورزی در شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی حاضر بوده است.

گفتنی است شورای مرکزی سازمان نظام دامپزشکی جمهوری اسلامی ایران به عنوان بالاترین مرجع تصمیم‌گیری این سازمان متشکل از هفده نفر اعضای انتخابی و انتصابی به شرح زیر است:

1 - رئیس یا نماینده تام‌الاختیار سازمان دامپزشکی کشور.

2-  رئیس یا نماینده تام‌الاختیار موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی.

3-  دو نفر از دامپزشکان با معرفی وزیر جهاد کشاورزی به عنوان نماینده ایشان.

4-  یک نفر از دامپزشکان عضو هیات علمی با معرفی وزیر فرهنگ و آموزش عالی به عنوان نماینده ایشان.

5-  یک نفر از دامپزشکان خبره شاغل در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با معرفی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان نماینده‌ایشان.

6-  یک نفر از دامپزشکان خبره شاغل در نیروهای مسلح با معرفی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح به عنوان نماینده ایشان.

7-  یک نفر از دامپزشکان خبره شاغل در سازمان حفاظت محیط زیست با معرفی رئیس سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان نماینده ایشان.

8 - نه نفر از دامپزشکان صاحب نظر در رشته‌های مختلف علوم دامپزشکی به انتخاب اکثریت آرای مجمع نمایندگان شوراهای استانی به عنوان اعضای‌اصلی و چهار نفر به عنوان اعضای علی‌البدل.

‌تبصره 1 - دو نفر از نه نفر انتخابی می‌توانند به انتخاب اکثریت نسبی آراء از سایر رده‌های حرفه دامپزشکی باشند.

اهمیت وزن کردن مکرر گوساله یا گاو بالغ

وزن کردن بدن گوساله و یا گاو بالغ به کرات انجام می شود چرا که باید دید افزایش وزن به ازای غذای مصرفی چقدر بوده است و نیز دوز مصرفی دارو ها معمولا براساس وزن دام تعیین می شود. میزان رشد در گاوهای پرواری بسیار حائز اهمیت است و باید بررسی شود. یکی از راه های تخمین وزن ، اندازه گیری دور قفسه سینه ( کمربند و یا اینچ و طرف دیگر وزن حیوان براساس Cmقلبی ) است . یک طرف نواری که استفاده می شود برحسب کیلوگرم یا پوند مدرج شده است . طبیعتا عدد به دست آمده تقریبی است . و از جداول هم می شود استفاده کرد . راه دیگر و دقیق تر استفاده از ترازو است که هم برای دام کوچک و هم دام بزرگ وجود دارد . تعیین هویت دام و شماره زدن حیوان یکی دیگر از کارهای مهم است . یک دلیل آن مشخص شدن مالکیت است و دیگر این که می توان رکوردهای تولید هر دام را ثبت کرد . و نیز واکسن خوردن یا نخوردن مشخص می شود . اصولا با این کار می توان مسائل اصلاح نژادی را دنبال کرد و در شجره نامه نیز به کار می رود و اجداد هر دام مشخص می شوند.  

چرا گاهی بعضی از حیوانات، بچه های خود را می خورند؟

مشاهده ی ویدیوی مربوطه در آپارات

آیا می دانستید برخی از حیوانات، کوچکترین اعضای گروه و یا بچه های خود را می کشند و می خورند؟! خورده شدن اعضای کوچک در میان برخی حیوانات یک پدیده ی طبیعی است که وجود دارد، اما پژوهشگران به طور دقیق علت و اسباب این پدیده را نمی دانند.

به طور کلی دلایل مختلفی برای برای این پدیده ذکر میشود . پاسخگویی به نیازهای غذایی و دست یابی به انرژی، خلاص شدن و رهایی از عناصر بیمار که بر اثر اختلال و یا عارضه ای نمی توانند به خوبی سایرین رشد کنند و یا برای این که کوچکترها توسط حیوانات دیگر شکار نشوند از جمله دلایلی است که برای این پدیده نام برده میشود.

این پدیده ی شگفت انگیز  Filial infanticide در میان حیواناتی همچون همسترها، خوک ها، مارها، پرندگان و حتی حشراتی مثل ساس ها هم دیده شده است.

چرا حیوانات گاهی اوقات کوچکترین اعضای گروه و یا بچه های خود را می خورند؟! (فرضیات)

خوردن آنها به عنوان غذا برای تأمین انرژی

وقتی حیوان ماده فرزندان خود را به دنیا می آورد ضعیف و رنجور می شود و به شکل قابل توجهی انرژی خود را از دست می دهد. او برای بازیابی انرژی از دست رفته به یک منبع انرژی در دسترس احتیاج دارد، بنابراین مبادرت به خوردن بچه های خود می کند. برای مثال اگر یک خرس ماده چهار توله به دنیا آورده باشد که دو تا از آنها بیمار و نارس باشند، ممکن است آنها را بخورد تا انرژی کافی برای نگهداری آن دو تای دیگر را که سالم هستند به دست بیاورد و نیازهایشان را پاسخگو باشد.

برای افزایش فرصت های تولید مثل

شیرهای نر اغلب توله شیرها را می کشند تا بتوانند با شیر ماده جفت گیری کنند. ماندن یا مُردن توله شیرها به جنگی که میان شیرهای نر اتفاق می افتد بستگی دارد. اگر پدر این توله شیرها شکست بخورد، شیر نری که پیروز شده است توله شیرهای او را خواهد کشت، و سپس شیر ماده را از آن خود خواهد کرد و در واقع این جنگ و کشتار به معنای ایجاد فرصت های جدید برای تولید مثل در گروه به شمار می رود.
چنین عادتی را در میان "دلفین های پوزه بطری" هم می توان دید. به طوریکه دلفین های نر تمام تلاش خود را می کنند تا بچه دلفین های ماده را بکشند و او را تصاحب کنند.

ضعیف ترین باید کشته شود

فرضیه ی دیگری که برای این پدیده ذکر میشود این است که حیوانات هر گونه عنصر بیمار و یا غیر سالم را از گروه های خود حذف می کنند. در صورتی که توله های یک حیوان و یا جوانترین گروه دارای بیماری و یا خللی بوده و خوب رشد نکنند محکوم به حذف شدن خواهند بود.

برای کاهش رقابت بین کوچکترین اعضای گروه

برخی از پرندگان ماده و یا زنبورها با از بین بردن تعدادی از تخم های خود زمینه و فضای بیشتری را برای تعداد باقی مانده باز می کنند، به عبارت دیگر هر چقدر تعداد اعضای گروه کمتر باشد منابع غذا بیشتر و  زیست محیط نیز فراختر خواهد بود.
گونه ای از مارها هم تخم های خود را پیش از رسیدن و دست یابی سایر حیوانات شکارچی از بین می برند تا تحت تملک و تصرف آنها قرار نگیرند.

منبع مقاله: tabnakbato.ir

جدایی دامپزشکی از علوم پزشکی یک درد است

حکیم مهر- محسن طاهرمیرزایی:‌ معاون اداری مالی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران معتقد است که جدایی دامپزشکی از علوم پزشکی یک درد است که آثار آن را در دانشگاه تهران در درکی که سایر رشته‌ها، مدیران و همکاران دانشگاهی از ماهیت رشته دارند، احساس می‌کنیم؛ اگر جایگاه دامپزشکی در علوم پزشکی باشد، این درک حداکثر است چون آنها نیازها را احساس و همراهی می‌کنند.

از نظر «دکتر علیرضا باهنر» آسیب بزرگتر این است که وزارت بهداشت را با الحاق آموزش پزشکی فربه کردیم؛ به تعبیر یکی از اساتید قدیمی علوم پزشکی، یک رئیس دانشگاه علوم پزشکی ضمن اینکه همزمان دانشجو تربیت می‌کند، باید مراقب باشد که شیرینی و رب گوجه فرنگی موجود در بازار خراب نباشد. خب، این فرد چطور می‌تواند رئیس دانشگاه هم باشد؟

حکیم مهر: آقای دکتر، اخیرا خبر واگذاری امور آموزشی و پژوهشی دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی به معاونت علوم پزشکی منتشر شد. آیا می‌توانیم امیدوار باشیم که دانشگاه‌های سراسری از جمله دانشگاه تهران هم در این حوزه پیش‌قدم شوند؟

انتقال آموزش دامپزشکی به وزارت بهداشت تبدیل به یک موضوع مزمن در صنف دامپزشکی شده است. علی‌رغم تمام صحبت‌هایی که می‌شود و زحمت‌هایی که حکیم مهر و سایر رسانه‌ها می‌کشند اما اراده جدی و محکمی برای پیگیری آن از داخل صنف دیده نمی‌شود. اگر هم قرار باشد این انتقال انجام شود، فراز و نشیب‌های خیلی زیادی دارد. اینکه آیا دستگاه اجرایی هم منتقل شود یا نه، مخالفان و موافقان جدی داخل صنف دارد. در بدنه صنف، اکثریت موافق را می‌توان احساس کرد اما در رده‌های بالاتر و مسئولین و اساتید، مخالفان جدی هم وجود دارد.

اگر در یک سطح بالاتر در کشور و جامعه نگاه کنیم، اتفاق درست این است که آموزش عالی یکپارچه شود. ایران جزء کشورهای نادر و معدود است که آموزش پزشکی را به وزارتخانه دیگری که باید خدمات بهداشتی درمانی ارائه دهد، منتقل کرده است. فرایند صحیح این است که آموزش پزشکی در وزارت علوم باشد، کمااینکه سال‌های گذشته به این شکل بوده و صرفا به خاطر کمبود پزشک در آن زمان که واردات آن از هند و بنگلادش صورت می‌گرفت، تفکیک صورت گرفت تا از بیمارستان‌ها برای تربیت پزشک استفاده شود. امروز اما دیرزمانی است که آن نیاز منتفی شده و چه بسا مازاد پزشک هم داریم اما توزیع پزشک به درستی صورت نگرفته است.

حکیم مهر:‌ پس از نظر شما انتقال آموزش دامپزشکی به وزارت بهداشت اتفاق درستی نیست؟

من موافق انتقال آموزش دامپزشکی هستم، کمااینکه در حال حاضر جدایی دامپزشکی از علوم پزشکی یک درد است که آثار آن را در دانشگاه تهران در درکی که سایر رشته‌ها، مدیران و همکاران دانشگاهی از ماهیت رشته دارند، احساس می‌کنیم. اگر جایگاه دامپزشکی در علوم پزشکی باشد، این درک حداکثر است چون آنها نیازها را احساس و همراهی می‌کنند.

در زمان وزارت خانم دکتر دستجردی، همه تصور می‌کردند که کار تمام است. اما آیا پیگیری جدی شد؟ خیر. من احساس می‌کنم حالا هم این مساله به همین صحبت‌ها ختم می‌شود و زمان می‌گذرد و یک برنامه مدون و کامل احساس نمی‌شود؛ در واقع با این روال من فکر نمی‌کنم اتفاقی بیفتد.

حکیم مهر: حرکت اصلی ازسوی چه کسی باید آغاز شود؟

آموزش یک امر دولتی است. اگر دانشگاه آزاد این تصمیم را گرفت، کار درستی کرد و ان‌شاءالله آنجا این لجام‌گسیختگی مهار شود. دولتی‌ها هم باید از طریق گروه دامپزشکی وزارت علوم پیگیری کنند. متولی انتقال آموزش وزارت علوم است. معاون آموزشی وزارت علوم که یکی از گروه‌های آن دامپزشکی است، باید با دکتر لاریجانی یک جلسه برگزار کنند و بگویند این نیاز در مملکت هست، چه کنیم؟

این مساله باید صحبت شود. اگر نه ۱۰ سال دیگر هم کار به همین شکل است. تلاش رسانه‌ها واقعا قابل تقدیر است اما من شخصا به عنوان کسی که در مجموعه‌های علمی فعالیت‌ می‌کنم، می‌گویم که یک پیگیری جدی مستقل احساس نمی‌شود. من از حکیم مهر تشکر می‌کنم که این دغدغه را به صحن جامعه می‌آورد و در معرض دید می‌گذارد.

حکیم مهر: همیشه یکی از توجیهات منتقدان طرح انتقال این بود که وزارت بهداشتی‌ها مخالف انتقال هستند، اما دکتر لاریجانی (معاون آموزشی وزارت بهداشت) در یکی از مصاحبه‌های خود با حکیم مهر، عملاً گفتند که موافق انتقال هستند اما برای آن پیش‌قدم نمی‌شوند.

در خاطرم هست که در دوره پیشین مجلس شورای اسلامی، کمیسیون بهداشت و درمان با این دستاویز که بعضی مشکلات کشور درخصوص بیماری‌های مشترک، به خاطر قرارگیری دامپزشکی در یک وزارتخانه دیگر است، خیز سنگینی برای انتقال دامپزشکی به وزارت بهداشت برداشت. همان موقع یکی از نمایندگان که با من دوست بود، طرح را به مرکز پژوهش‌های مجلس سپرد تا بررسی کنند که آیا به صلاح است دامپزشکی را بیاوریم یا خیر. آنها هم یک بررسی اجمالی کردند و نتیجه بررسی این بود که در اغلب کشورهای دنیا، دامپزشکی در وزارت کشاورزی است و همین مساله، طرح را متوقف کرد. اما ایکاش بررسی کنند که آیا در همان کشورها آموزش پزشکی هم در وزارت بهداری است یا خیر که قطعاً نیست.

مساله این است که متولیان نمی‌خواهند بپذیرند که یک نیاز، دیگر مرتفع شده است. وزارت جهاد هم روزی تحت عنوان سازندگی فعالیت می‌کرد. اما این شهامت در مملکت وجود داشت که بگویند دیگر زمان ادغام رسیده است. نام آن را جهاد کشاورزی گذاشتند که اشکالی ندارد؛ کمااینکه جهاد نام زیبایی است. در هر صورت این وزارتخانه یکپارچه شد. پس اینکه با تعصب با این مسائل برخورد کنیم، فاقد معناست.

در مورد جدایی آموزش علوم پزشکی، دکتر مرندی در یک برهه از زمان این نیاز را ابراز کردند و مجلس و دولت وقت نیز انفکاک را پذیرفت، اما به نظر من شاید از ۲۰ سال پیش باید این تفکیک لغو می‌شد. مشکلات خدمات بهداشتی درمانی ما خیلی بیشتر از این حرف‌هاست. اگر وزارتخانه را سبک کنند و آموزش را به وزارت علوم بدهند، بهداشت و درمان سامان بیشتری می‌گیرد. باید به این مساله از این زاویه نگاه کنیم. به طور کلی نگاه درست این است که منافع مملکت را در نظر بگیریم.

حکیم مهر:‌ آیا شما در این زمینه اقدامی کرده‌اید؟

البته من کاره‌ای نیستم که بگویم می‌توانم کاری کنم و لازمه آن این است که اساتید دیگر هم اجماع کنند. فعلا باید دکتر لاریجانی را به دکتر صدیق، معاون آموزشی وزیر علوم و رئیس دانشگاه خواجه نصیر مرتبط کنیم. اظهار نظر دکتر لاریجانی در مصاحبه با حکیم مهر از سوی مسئولین رده‌بالا بوده و اگر واقعا مساله مملکت است، از بالا هم باید پیگیری شود. اگر نه که من معلم کار خود را می‌کنم و اگر در وزارت بهداشت هم سر کلاس بروم، همین مسائل را می‌گویم. برای من به ظاهر در فعالیت روزمره تغییری ندارد. اما مملکت آسیب می‌خورد که دامپزشکی در جایی است که آن را درک نمی‌کنند.

آسیب بزرگتر این است که وزارت بهداشت را با الحاق آموزش پزشکی فربه کردیم. به تعبیر یکی از اساتید قدیمی علوم پزشکی، یک رئیس دانشگاه علوم پزشکی ضمن اینکه همزمان دانشجو تربیت می‌کند، باید مراقب باشد که شیرینی و رب گوجه فرنگی موجود در بازار خراب نباشد. خب، این فرد چطور می‌تواند رئیس دانشگاه هم باشد؟

حکیم مهر: به‌عنوان حرف آخر...

امیدوار هستیم که مسئولین رده‌های خیلی بالاتر مثل رئیس جمهور و معاون اول، در زمینه انتقال آموزش دامپزشکی به وزارت بهداشت حرکتی کنند؛ اگرچه کار بزرگ و سختی است، اما نشدنی نیست.

حکیم مهر: ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

لزوم خشک کردن شیر گاو شیری قبل از زایمان

علت خشک کردن گاو قبل از زایمان چیست و چه زمانی باید این کار را انجام داد؟

خشک کردن شیر: حدود شش تا هشت هفته یا دو ماه قبل از زایمان اقدام به خشک کردن گاو می کنیم این کار چند علت دارد:

1_ بالا رفتن کیفیت آغوز

2_ طی دو ماه آخر آبستنی که رشد استخوانهای گوساله انجام می شود به جای آنکه مواد غذایی صرف تولید شیر شود صرف تولید گوساله خواهد شد و گوساله قوی تر خواهد شد. گاو فرصت کافی برای جبران کمبود های تغذیه ای خواهد داشت و با سلامت بیشتری شیردهی را شروع می کند.

3_ بافت ترشحی پستان فرصت باز سازی پیدا می کند. بافت ترشحی پستان گاو ده ماه به طور کامل کار کرده و فرسوده شده است. پس فرصت نوسازی این بافت را به او می دهیم و معمولا سلول های ترشحی عوض می شوند.

4_ برای ترمیم بافت اپی تلیال شکمبه هم به گاو فرصت داده می شود.

5_ در دوره ای که حداکثر شیردهی را داریم بیشترین غذایی که به گاو می دهیم کنسانتره است. مثل جو که میزان اسیدیته شکمبه را بالا می برد و به مخاط شکمبه صدمه وارد می شود.

6_ در دوره خشکی به دام کنسانتره نداده یا خیلی کم میدهیم و دام بیشتر از علوفه تغذیه می کند تا بافت صدمه دیده شکمبه فرصت ترمیم پیدا کند.

7_ با اجرای برنامه های تغذیه ای و مدیریتی مناسب در دوره خشکی میتوان از بروز بیماری های عفونی و بیماری های بعد زایمان جلوگیری کرد. مثلا تب شیر پس از دوره خشکی را به این دلایل در نظر می گیریم.